—, 570—

quae mihi quidem, quaſi ipſius poetae ſcholion ad verbum ναρα. cui paulo obſcurior inefſet metaphora, minime ferenda videtur, — an„notionem, accedendi, procedendi, quam ſenſus poſtulare vi- deatur,(ut acute intelligit vir doctifſimus,) tribuat ααρ. qui ufns loquendi latere nos poſſit.“ Metaphoricus quicunque voca- buli uſus ex prima et propria ſignificatione eſt derivandus eoque reducendus, ſecuti rivuli quamvis abſcondite labentis fontem, in- tente anquirens reperire potes. Nexum autem hic non defiderari et veſtigia, infra videbimus.— Non placet autem, libere enim eſt profitendum, hymnus ab Olympico certamine, vel potius ab Olympia in Siciliam profectus(*εριιαν), laudlaturus Iovem, cum laudatio lovis, cni ludi celebrabantur, ſuam quaſi ſedem Olym- piae habeat, et interjecti verfus 13— 16(usque ad a.e) imagi- nem potius yivam et veram loci iſtius illuſtrifſimi mentis oculis proponant, quam vero poeta, ut afſolet, innuit magis, quam delineat. Neminem autem Pindaro paulo familiariorem fugit, eum longiſſimis ſaepe comprehenſionibus et magno et ambitu verbo- rum utentem, in transcurſu nobilitate eminenti cuique rei et per- ſonae landem ſuam tribuere ſolere. Ipfe igitur(ut citra verbo- rum rigorem ſententiam referam), domum Hieronis adveniens (*‿‿ό̈), hoſpitem generofum honoraturus, carmine celebrat victoriam certaminis, quam ille conſecutus erat Olympiae, ubi reſonant hymnis in lovis honorem lucus et viae.

Gedike et in verſione vernacula et in ſeledorum Pindari car- minum ed. exemplo ſcholiaſtarum, qui genninam vocis 2. poteſtatem neglexerant, fuperaddita notione coronae, Inpplen- dum cenſebat alis:„conſilia, i. e. ipſa mens poetarum cingitur

hymno,