22

paraverunt, ut portum defenderent ab hostium impetu. Si perniciosam et intolerabilem oligar- chorum potentiam opprimere Athen. voluissent, alias res incepturos eos fuisse apparet. Ceterum Kruegerus parum ponderis attulisse vocabulo œυα νφνμεt videtur, quo Thucyd. diserte significat totum Atheniensium populum et oligarchos et plebem(non plebem solam) festinasse in Piraeum, id quod manifestum est, discordiarum civilium immemores ad hostes communes propulsandos. Quamquam recte Poppo sententiam loci nostri intellexisse mihi videtur, tamen interpretationem singulorum verborum et emendationem, quam ipse et Stahl receperunt(particulum delendam censentes) comprobare non queo, nam 76 1α0% r04νο%ςο esse bellum domesticum, bellum intestinum, ita ut idem valeat quod olxeꝰog 6εέηαα(cf. I, 118, 2 ο*⁵ια⁴οαισςσ Odæκεiςα et IV, 64, 5 oluelov m01ε⁴ο concedi non debet, etiamsi Krueg. cum Ullrich. II, 65, 9 et IV, 63, 2 conferri iubet, ubi 16α§αα sunt certamina vel lites privatae. Huc accedit, ut mihi quidem maximam dubitationem moveat, quod particula deleta verba dm τυσν*ταοια⁴ανιων(pro rod νπ ρνν αε 11ν πGQόο)» pro subiecto genitivi absol. accipienda sunt et quod, etiamsi cum Dukero et Goell. rodν αe⁶ τυιν m—πα⁷‿ια⁴⁴αιων pro dnò etc. scribatur, tamen haec dictio(duplex genitivus, prae- positio d etc.) aliquid contorti et obscuri habet. Itaque loco nostro etiam atque etiam examinato in hanc sententiam adductus sum ut censeam eum prorsus esse depravatum additamentis, quae explicandi causa in margine vel supra lineam adscripta fuerant, in textum falso illatis. Si lectio genuina erat: 6ς τν τοέιι⁴οων 5⁴μεςονσ oOdx izde l⁵ll απςσ* mυμιμ rog i. e. indem der Krieg(natürlich mit den Feinden) den Ath. doch wohl wichtiger erschien(natürlich als ihre bürgerl. Streitigkeiten), si haec erat lectio, facile fieri potuit, ut interpretandi causa ad 15 modεαμ ν ueεiεovog a librario quodam adderetur: zoıν τοα³νέιν:(6iεον 51ο) dνπ τυυ ταs- ulν μiovo:(dioν d⁴) 10 161ou] et ut particula d*f in t mutilata interpretamenta in tex- tum irreperent. Hoc concedo, mutationes quas proposui esse graviores, sed persuasum mihi est locum nostrum nisi medicina gravi adhibita sanari non posse. In eadem paragrapho cap. 94 Krueger. et Poppo offenderunt in participio ταααοωσσασς, cuius loco exspectaretur&ro’αας, παοε- oxeuαoνμενας vel simile; Krueg. conicit dορ. Sed equidem non esse puto cur mutemus nam in elocutione 6o⁵αα εν ε dν vig(quae idem fere significat quod 1„1 00 5„„αεορ) neque 8r0ℳ⁴. neque ςσεοαεναα. ad vaig adiungi solet, quia id quod hoc participio vel adiectivo nota- tur diserte exprimi necesse non est sed per se cognoscitur,&g zdς æνςσ εοσα νενν id est: in die fertigen, bereit daliegenden Schiffe einsteigen. Loco nostro(conferas similem, ubi eadem ratio non est II, 94, 2 SoνϑνGχννο dν⁴νο*νμ̈ παάσ̈ ⁴νφμνᷣ'd ⁴ᷣοντνναοο εςι τν Ieεοσ vαũς τε ααεε⁵νον „³ν εέσς⁵es etc.) distingui apparet inter naves év rο⁷νςα*νεέαυοεοιςι vel veσαααιααε, quas, priusquam ascenderetur, in mare deduci necesse erat, veluti in eo loco quem modo laudavi, et inter naves, quae forte aderant(vaõς ταιονσασαςσ) in portu et in ancoris stabant, sive naves mercatoriae sive naves longae sunt intellegendae; nonnullas enim naves longas, quae in vicinia versabantur, veluti ex numero eorum, quae circa Euboeam erant(cf. VIII, 95, 3 et 74, 2 f.) qualibet causa ductas ad breve tempus Athenas rediisse et in ancoris fuisse ad iter regrediendum paratas mirum esse non potest. Ne de navibus semper ad custodiam in portu positis cogitemus, verba Thucy- didis ipsius obstare videntur II, 93, 1** d' ꝓlxoo xœ α2eωιοο(II&lοαιεςσ)&lrdrσ ϑ⁴⁴ 2σ nαιQαρσατένντ εττον τm»ανντιινι.