6

eig r0d⁴*εν⁶υνοv ante verbum ϑασσενοσινν,„ alterum post idem verbum conlocata fuisse volunt. Equidem propius a veritate abesse existimo: ν odος 51lννν½ταάόοα⁴οτ⁶υη.

I 96: rig dvevijveuεαι—²οσνσο ſτς ερς eic dονπουν oντονε*νωάνακεᷣεαmννν[ονκο 60,GμυQαOχάMÜm²αοαςέυνεσς εσν τ εμοοαις τ έυμνε εον εν τ doτeε dν‿οο απανWΤä ℳ0α⁶⁵.

Interrogationes quo breviores et pressiores sunt, eo maiore vi rapiunt auditorum aures ac mentes. Omnium primum in illa verborum mole Atheniensibus dumtaxat supervacua videtur vox ista z/π ε; nam qui dicuntur in arcem conferendi ornatus, cui tandem adferri et consecrari possent nisi Minervae, quam deam, qui vdeσ sic dρmπμουνϑe ααςςst“ audiret, mente satis tenebat. Nomen vero n⁴μοαοέν paulo postquam dictum sit dmπ⁶ν τοoν stare non posse, nihil profecto est, cur multis probare studeam. Denique ne lνοdορνμα quidem mihi tolerandum vide- tur. Quod si omiseris, notiones pronominis ı verbique œαοανακναεε multo longius aptiusque patent. Nec tamen tam levibus argumentis adductus tam multa eicienda putem, nisi eodem, quo illae dubitationes, vestigia codicum ducant. Nam ut in N rονο* ερ, in C x§* ε ½σρος, ita œανεσνενοασσκεν 0iνοα³d⁶νρμ 2νμοοεέωνεα in N, rursus zarecxeirey imuαοαςσέν Q ο⁶d ομ⁵α in C inventum est. Unde apparet, codicum auctoritatem solam si sequi malimus, servandam esse vocem 0lxο⁶ι,⁵ινυαα.

I 94 multo maior orationis gravitas exsistat, si scribas: α 1 νε εμμένν νἀςσσν να dννo 0 ονσm„ο³εένα νοαι⁴εςέιν ⁶ϑμ⁶ν ν τοeςο μαααοα⁴dedoοαμιεμνοωνςσ, 018 de Te„ν*αια⁴., quam si cum editoribus sequare codicis N auctoritatem: 1 εμνα ν⁴ειινν ⁴ον ϑεν. Quodsi ceteros codices exhibere reputamus auν⁶eεμνα ένdον ομιειιαν ⁶ϑε⁶σν supervacuam vocem facere non possumus quin ex serie verborum excerpamus. Eandemque vocem saepius interpolatorum vel interpretum sedulitate in- tricatam esse demonstravi nuper ad Aesch. Ctes.§ 64, cf. Voemel ad Dem. Phil. III 1 p. 614 Draeseke, Ueberlieferung der III Phil. Rede p. 115. Isocr. IV 4. 40. 43. 108; V 43. 63. 64. 82 etc.

I 92: xα ν⁴eςο siapærs εεαασν ατοο εα νν 1ναωνπνν εα τανν ⁸κννπ˖ d zi ruxne. Membro isto αl² 1ιν ⁸„ν sublato dubium non est quin nervosior fiat et pressior oratio. Accedit etiam, ut zνν εeων notitia in verbo illo zijg zöxe contineri videatur. Atque illum quidem quem supra transcripsi verborum ordinem servavit N, at contra C inversum ordinem conmendaverunt: ral r0ν S[Q łMBXæbLäc? 16» 16„„. Veri simile igitur est hanc codicum dissensionem ad interpreta- menti adiectionem esse revocandam.

I 85: r0νπRο§σϑε ταάητσααꝓσνοοονννα ⁶μφiρ⁴☛αα εαν ιαι ν⁶εμάανσννσ⁶εμμαιονονν εν τm 1ds].Oιιειννα. Verba ista notata falso addita esse nuper demonstrasse mihi videor in Progr. gymn. Giss. 1874 p. 8. Ac cives legesque contemnens cum Demosthenes se iactat, ubi tandem versetur nisi in ipsa Atheniensium urbe, ubi nam se iactet nisi in civium iudicumque oculis? Exempla praeterea eiusdem prorsus interpolationis satis multa protuli, alia etiam adferre possum, si otium suppetat. Quid multa? Hanc quoque emendationem monstravit eadem illa, quam saepius commemoravi, codicum in verborum conlocatione varietas.

I 76: rGreε ⁴˖ A„αeο, zire ol uεν ττο⁶τεοον dνe 1M.*ανi οQJxνἀ odòς νεαα Aaxαεdα- 16„ν⁴ονQme⁸ò drd rog SXeivν †εαι τοωσσρρννες ταmεεκοι*τμιο⁶ςσ μi τμι*εαμάένν½ꝙκν dεdμενοι ς mαο τυνν ſ*αεεεσυιν˖ Tοοꝓννπ οσαππmσοασ£ς.

Quoniam paulo ante praecessit»ααν, certe pronomen»iεαεεοσ non modo supervacuum, sed durum atque adeo intolerandum est. Atque codices praebent N zGνν*ναμεεοισν τtτνο⁶ναωσνν C r⁴⁵νν ττοmσνωυν*αααν Quam varietatem ut explicaret, Blassius conparavit III 12, quasi vero ille locus non multo maiore depravatus esset vitio! Falsa ne ex falsis probari velimus, admodum nobis cavendum est.