4

mochi-c plumia ituchae-e 0Oo iin doull ho-c prp hod-ci qui ib nmiequaei quod its e hujus 85 dKritrn 109 witnt z9 cujus itn huichl oigjiot 11. A12 cui hon-c pro hom-c 590fl fri b ſquom.5* Jhun-c„ hum-G hamc pro hamc ho-e pro hod-ehh dquum quam quod hem i T ſquem ho=-ch ha-c aminoitst aho-cl fianbonq quo qua quop hi b»Hohlaeh moius— hae-c qui quae quae horum harum horum quorum quarum quorum ſirs quis hibus 5 iiei gii b 18 Uhtibus hos GFIchass p„5illi hae-c quos quas quae

Quom sive quum esse accusativum generis masculini, etiam ex correlativo tum potest judicari, quod et ipsum accusativus generis masculini est, conveniens cum graeco z⁶„ et serva- tum in altera parte accusativi is-tum. Neque enim dubitari potest, quin iste, immutatum ex vetusto istus, duo pronomina demonstrativa contineat, is et tus, quorum alterum graeco zog in 00- rog, l‿. 69 et articulo vel potius demonstrativo 6 respondet, Aui, nominativus aperte, z in ο et deinde in spiritum asperum converso, a zo degeneravit, sicut od a 10ʃ, qua forma Homerus aliique usi sunt. Quod autem prior illius pronominis pars non flectitur, non magis mirum est quam in alteruter gen. alterutrius*), jedermann gen, jedermanns(cf. dissertationem nostram anni superioris p. 17 n.)

Argumentationi meae de quum et tum sucgurrunt etiam gothica adverbia hran et than, hodie wann sive wenn et dann. Ea enim plane congruunt eum illis et pariter accusativi singul. num. generis masculini sunt(cf. Grimm. Gramm. 3, 165 181).—

. Jam vero quaestio oritur, quemadmodum accusativus. Auum sit exPlicandus nuteligendusqne Propriam ejus significationem pono qn tempore, ubi, cui respondet demonstrativum tum i. e. eo tempore, ibi. Eadem inest in nostro wann sive wenn, ut modo dixi. Primordio autem illud, sicut ubi, notionem loci continuisse veri simillimum mihi videtur. Eo spectat etiam unde, compositum, id quod manifestum est in si-cunde, ne-cunde„ ex, quum et correpto de, similiter atque inde, de cujus priore parte, accusativo im, supra dixi. Ut igitur inde et dein et exin sive exim(cf. Rh. Mus. 7 p. 475) significant davon, von da, ita unde est wovon. Ejusmodi accusativi sunt etiam aliunde, alicunde. Nostrum quoque wannen, ahd. hwan-an

9

*) Huc pertinet etiam aliquis, quod compositum est ex vetusta forma alis et quis. Ejus significatio primitiva saepe adhuc se ostendit. Cic. ad Herenn. 2, 17§ 25 Si nulla aut a nostris civibus aut ab aliqua civitate vitu- peratio ex ea re suscipietur. Id. Cat. 1, 8§ 20. Quae quum ita sint, Catilina, dubitas, si emori. aequo animo non potes, abire in aliquas terras et vitam istam, multis suppliciis justis debitisque ereptam, fugae solitudinique man- dare? Id. Brut. 90 8 310 Commentabar declamitans... saepe cum M. Pisone et cum Q. Pompejo aut cum aliquo quotidie. Id genus alia sunt in Reisigii schol. edit. a5b Haase p. 338. IIlam vocis originem et significationem agnoscere nolle, vis mihi videtur et arbitrium. Injuste igitur Haase refragatur Reisigio, qui eam ascivit. Qui autem repugnat, propterea quod dicitur aliquis alius, alius aliquis, eum interrogo, num particulam etiam neget coaluisse ex et jam, propterea quod dicatur et etiam, jam etiam? Atque argumentum afferre possum, quod, ut spero, rem decidat. Est autem hoc. Alter, uter, alteruter idem de duobus officium praestant, quod alius, quis, aliquis de pluribus. Ut igitur alteruter constat ex alter et uter, ita aliquis ex alius vel potius alis et quis coustare necesse est.