9

mediis contracta syllaba, quippe quae multo plus ponderis habeat, sonum vulgo retinet cf. Etym. M. p. 688, 38. IIO000].π oı νααι etc.—— 05, Al συνσέαεε ετο⁷„„yOνν 1τmπαμμέιοQõqOoϋ⁊! ειοσσπσα lον τοσοοο*ννα dε αμετ‿ dισασαν‿εοα, oνraut αἀονοι,*α⁴ιοι Eadem Etym. Gud. 481, 38 sqq. tradit, sed pro αmJOαQάοοωαν habet ν⁴ϑον(sic). Infringi igitur vim contractae syllabae videmus, si plures syllabae compositione initium vocis auxerunt, ut αο˙σοο, d.απσο, drr6ov(hujus vocis exempl. v. apud Hesych. in d*τ⁶˙*αέν). Idem fit, si ipsa contracta syllaba verbi declinatione evanuit, ut 905, 7100905, 7r0909809⸗6— 0b„ 900, 0. Postremo ad hoc etiam animum advertamus, quod imperativorum laudatorum exemplum praeter formas aequales verborum ut imitantur aoristi quidam syncopati, quorum pars jam in activi imperativo ad verborum ⁴ rationem syllaba eg terminetur, ut(m*πισσ) oπeτ,&mlomou praesentis soOένεεαοαν cf. Platon. Theaetet. p. 169, et oxeε, xοο, drroνον Hesych. in v. urr⁴xeo(sic enim recte Musurus pro νrrdoxero scripsit); adde Schol. A ad II. H, 110.

Conjunctivi et optativi modorum ratio imperativi est simillima et easdem leges sequitur. Quod priusquam singulis exemplis probem, universum hoc praeceptum recordemur»activum genus verborum, ut declinatione, sic accentibus modorum obliquorum ex aoristis passivis pendere i. e. in conjunctivo vocalés modi, quas dicunt et y, in optativo iota literam sono notanda esse.⸗ Quare de conjunctivis activis Arcad.. z. ed. B., p. 166, 23. Td ig nOrrrd uovoονν 1aα μέρνςν meOeO0S)es; 8cy dd, Euν 40). Sν oxο,&d 0½6. unso ulaν dϑε υαρν gaduesra⸗ aœ πεοοσπσται α—mπμέεοσσσσννααmGαάν—ννα ꝓνπαριασσ—υꝛν εε̈oxiν elg ei eer" Oᷣgelas rdοεισςσ*εα d zoν 2A0vOueui, ruνος τιναεένιοο,&dν 1νρασα, runele ruderog, dHeν τυιαια τννε 8 T1 109, 8. τ ασ³.

Quae p. 167 inde a l. 12 sequuntur:„Td sls drtorcxrird d» doοοεασσν(αννπννιην meOOdan, 8Gν 1u gG, Sc 2u94. rdre ydo α oιανα vmse l‿ν„unlagi, meOuo2hnrdr, öre SNoOvι ddεεeν eig»at, 6dg 20&ν„ν, vvyis, 5 dcerx(scrib. ryν Lerorp) elg 6is, vvysis.* 10 uενο 89 77 2e⅞αοσν vvyeln. 6 ½α⁴αο⁷μ⁶ςσ 8ν gad0 dageinn. 8 d⁸ 10n) 0010 Exelo(cod. alter xνν), ααeνεέαα, 8dν ⁶ρα, dα&ναμν ν dονι, dν ρνꝙο ꝓuyev*α †σꝓέινι primo conspectu vel superflua vel obscura videntur, quum praeceptum de solis conjunctivis aor. pass. et verborum*2ι datum sit, exempla vero conj. aoristi activi ut dοσ ete. ab hac re alie- nissima sint. Sed omnia recte habent, modo aut vocem αϑ☛ντσQα deleas aut certe verbis z rotæðra omnes conjunctivos aoristos, etiam activi generis, significari censeas. Seribemus igitur 10009, quia declinatur εlννν, Serrα, Selg, dνααη̈σᷣ ob Saαiν, Sij, S⁴o, contra eaαoxo ob doEO4u cf. Matthiä, gr. Gr. 2. Ausg.§. 198, 2 sub fin. et Krueger Anom. in v. 2ν,&rrlOοαν ob enιοmQενν, εrdοmσ ob εετιιαοσιπαν et νεοσmρα ob eνεοαmροιυ Ita neque amplius dubitabimus, quod genus aoristorum compositorum Arcad. intellexerit p. 174, 6:„»Ta slg 1⁴οοοσσαρα ν 2„ε½⁶σττοοσ μεαε³ 100⁹εοεαε uντε εέειιιαεινα τν mreO⁴οmποαννεέν guldrree αœlε εν* m σeυνννεέσεε, αι, ne40tu——— ⁶οreεεx enl Sveαντιο ι τ νν παοασ τονντ„αο deureoou dootorov èori. οοeꝙπχνεοιπηασναι μει⁴⁴ 1τιοςες d 16 ⅜eμα(ex hoc fonte sua hausit Etym. M. p. 128, 2 et 10 sqq.) neque fidem habebimus grammatico in Orameri Anecdot. Oxon. IV, p. 206 raðtc (sc. contracta in Aor. 2.) gy* ννϑρεέισέιιν eυαρρισαεονρασιετουνςσ τεκοουσ, OTOv&dv nεοοσνα να VnrO0Xſeca, 900 r00090 1⁶σςσαμσ(integrum locum vid. ap. Voemel I. J. p. 6).— Manifesto enim medium genus cum activo permiscuit neque syncopatos illos aoristos ab aoristis compositorum verborum 2 accurate sejunxit. Cautius egit Etym. M. p. 495, 1, cujus verbis quae, uncis inclusa, prae- posui, supplevit Bast e Lexico Sangermanensi v. Ftym. Gud., Vol. II, pag. 911 49 p. 448. [Kardονw, dm mƷQααονανεέν εέωνοαναε, Snεε⁶e ν 60¹ο ⁶ν(scr. d6οοτον v. Et. G. I. l. et

2

De conjun- ctivo activi generis.