Aufsatz 
Quaestionum Homericarum specimen: De formis quibusdam verborum mi in aliam declinationem traductis / Heinrich Rumpf
Entstehung
Einzelbild herunterladen

5

. 1 2. Hesychius Furiov. xοuον Guirxy(cod. Venet. male œeυαν*αασ. Suidas öνioον.νο Qꝛç

8) IIOοle II. B(II), 752. Tertia pers. ind. praes.

xooiet cod. 39 Vind.(in vv. Il. Alteri de aliorum codd. Vind. discrepantia nil additum est) Eustath. ed. Romana p. 334 in ipso versu et p. 337; v. infra. Idem habent Ernesti, Wolf ed. 1794. 1804 et praeter ipsorum consuetudinem in aliis compositis observatam Wolf ed. 1817, Dindorf(Teubn.) 1824, ed. stereot. c. praef. Herm. 1827, Spitsner, Bekker.

Eustath. p. 337, 22 T0 d r0οOlet dyrt 1oν ττοουοσĩOQQçtxaO xεeνο ⁴αςο e eveoriro ²r- raæννσα xνεκεια. Similes formas vide apud lexigraphos, ut Etym. M. p. 602, 18 sqq. 0 40 TrOra⁵μάον qνϑέιοει ειιτειςοοıσ aoiogi 10 600 etc.

Idem p. 799, 42 οο⁷‧ πτνωοmπτπτάσν¶ õQωwwσασσντττ τοοι, 2 ged. 6 oOd5&oyy etc.

Etym. Gud. p. 272, l. 12 eadem docet, sed 6⁰, 10, Ieoy ete.⁴ο⁴ιις scribit. Similiter (ο⸗t) nugatur etymi causa ad vocem A⁴††αοός p. 97, 57.

I100 Hymn. in Venerem(vulgo III, 153; Franke IV, 152). Optativus verbi ⸗rοονννν⁷. x9010 Herm. ex duobus codd. Parisinis Accedunt Wolf 1806 ed. stereotypa Franke. r9 vulgo v. Franke ad h. l. ed. Vindobonensis non e codice, sed ex Wolfiana ed. 1785 descripsit (G. praef. Alteri ad Odyss. p. LXII coll. XXX, n. X). Vulgatam probat Thiersch gram. ed. 3.§. 226, 92, 3 ob antecedentes particulas al zey. 9) Nvr*ιεα Theogn. Eleg. v. 565 ed. Schneidewin et Orelli.

uyreiy invenitur in cod. Mutinensi Theognidis, queminsignem scripturae elegantia et anti- quitate«, Bekkerus Parisiis excussit. Vulgo ouyietyv. Welker ad v. adscripsit Camerarium, quem ubique fere sequeretur Neander, habere œuνte?r.

Hesych. Toytel.Osε*.

Idem Xuyοιαοꝓν. 7O05ν, ν⁶ν.

Eustath. p. 95, 10 10160 d8 ds 0 ⁴⁴εν τοιπννο, cahnie 01de Savséns. 00TG de t 2O0*ν TO*οςσ. 100 112˙88 ö-1s 0* Aτπννιν ν, 1*rνεἀχ ε2εεον ⁵⁴ς¶ ⁴ον α 4unpednrss 6 Soeg. 70105 101 d4 Itveg,α*l 10 Gεεναάχαι εςᷣ τ6 αυνινεανέμειταινοντνιααχη εννμτν eĩrνι.

Iem. p. 1928, 26 postquam 0%6, 6υν⁶, alias singulares contractorum formas laudavit, addit 2ri να τ σ.ωιασιιιινν, ob ³1ν 16 ½ ‿τα 10 G. εινα.

Etym. M. p. 735, 1 17 ueg] ν 100 ovvinias 10 Gονιι κœᷣ vudσσν 0 mœοσνσαεττε, 2uinn. l* 70 rO0OTxr11ν⁶ν 8 d9 2 ꝗννες. 20 0⁸ O νν Piveras xœνισ³ T.οσ☛σQRQ er 100 9 ννοο, 2 e r00 ꝗννεα.

Adde ejusdem verba p. 612, 4 supra ad Sueνοoον adscripta.

Etym. Gud. p. 516, 4 wyteis, 10 αμαα σeνισςσ õ(sic), G ⁴έι⁴ι σelάονσω,²/⁶ G⁶ςσιοο συισννιον, aœα 1μέ⁴ιν συνιιιε τα 20 ôeur⁸oo* gurtelg.

Idem p. 515, 39 Jvrerds, ex 105 Gννεέαινννν sbHνιναα σeυνι, eυανιεμ, duνεε 2 τ d εαοιιμσνσοõ ꝗuνεεν.

Quamvis conspectus formarum supra propositus ita inter scribendum accresceret, ut paene ejus, qui legeret, taedium movere mihi viderer, tamen ob duas praecipue causas institutum ordinem relinquere nolui. Prior fuit, quod inconstantia editorum et inter se et secum ipsis admissa sic optime cognoscitur et totam quaestionem nondum omni dubitatione liberam esse demonstratur. Deinde nullo alio modo certius id efficere potui, ut, quam infra exponerem sententiam, sua quisque ratione examinare posset; quum, quibus opus esset argumentis vel locis, ea cuivis in promtu, immo in manibus essent. Eo astrictius vero, quum calculos subduxero, summam totius rei verbis exprimere potero. Omnium Homericorum verborum, quae huc pertinent, ne unum quidem exemplum