4

Utramque formam habet Hesych.« Neque tamen praeter illud Sutsy Szoue» alterum Fuvtey= guylegay apud Hesychium extat.

dvtoy II. ℳ(I), 273. Impf. plur. 3. pers.

rw10„ cod. 39 Vind. Alteri, in vv. Ill. nil additur.— ed. Romana in ipso versu et in commentario p. 100, 1. 2. 3(v. infra ad h. ipsum verbum)— item lemma scholii B apud Villoison., quod Bekker plane neglexit(v. id infra exscriptum)— extremum scholion Lips. ed Bachm. ad h. v.(v. infra). Accedunt grammatici: Etymol. Magn., Manuel Moschopulos, Etym. Gudianum, Maxim. Planudes, quorum verba huc adscripsi.— ex editorum numero Heyne(certe in lemmate h. versus Tom. IV, p. 85), Ernesti, Wolf 1794. 1804. 1817, ed. Dindorf(Teubner) 1824, ed. stereot. 1827.

Svytey ed. Villoison in ipso versu et in schol. A ad h. l.

Suuiey schol. A Bekkeri et prima pars scholii Lipsiensis ed. Bachm.— Spitzner— Bekker.— Butt⸗ mannus gr. amplior. p. 523 A.* eandem formam probare videtur. Falso tamen Spitznerus dicit secum facere Heynium v. supra ad gννυιον, Thierschium, qui in 3. ed. p. 373 tantum Aristarcheae lectionis men- tionem fecit, e veteribus denique Herodianum, de quo v. verba scholii A infra exscripta.

Suriov, quod Heyne I. l. e Theod. Gaza citat aut typothetae aut calami error est. Certe in Gazae grammatices editionibus duabus, ed. Venet. a 1770 p. 299 et ed. Basel. a 1540, p. 638 inveni Suνιον.

Schol. A Villoisoni ad Il. A₰, 273 Sontey-] odurος 1 AOlοτκννειιο 6¹α τουνε, Sbνεεν S Io?, dg τας εmαει*εοωαιμνεν. e εμννναι Ʒϑ⁸ ædrouν να εeνιν τ 8 6 H⁶ιιαυρ.

v. 273 SuvLOr.I dœα 10u 8, To Svrtey, 63 10, aνται 2 1 81 7,9 97, 7 3,27. B. Codex Lipsiensis Bachmanni ad eundem versum Sννυιεν: dι ο ε 10 guνiεr, 16 αἀrag Srε* ⁴σισ˙ευντ τ Ʒ̈μα Sνανio, 2S νννοQꝙ Qαυι οοντνm Sέοονν.

Bekkeri repetitum scholion A exscribere nolui; praeter accentus enim nil addidit, immo omisit verba„»Oν νννονέω supra in Villoisoni apographo diductis literis notata. Item scholion Bessarionis(B) notavi, cujus ne verbum quidem afferat Bekkerus. Eustath. p. 100, 1 sqq. ed. Rom.&itoy. mi9οννre... u zoa. 10 Suνον evuν—õ— νrey.-10 dε τ guyieuν 2 N09doro. Ta de d⁴ ππτοππηνσ εννονουςσ ouαννκει, emeiοντο εενι. 8*νεασταα˙ς ε 5 Sνεον ⁴έeοτο, 10 Suvl. 05 α⁵ςἀeμένν τ⁴ Suνinuν.

Technologia Canonism. ex paraphrasi Manuel. Moschopul., cum scholiis Lips. a Bach- manno ed., ad Il. A, 273 haec habet: Sueνεον: Suνεαο εωέιαστς 49. 05 10 Surleig αο εowle⁷ 61 ϑροeꝓꝓοινι ν εκε àε Ʒuvlets 1έων. ²2α να εμάε ϑdeει pεr, dvtl rodν LueO4Hd, vro duεle?,

*Taoas.„06'&ν εꝓ„νο ⁴‿νοσι ⁵⁴μασννααασρυνν, Jriᷣ 1τ1,40⁶0 Mια‿ει ευνος εdνια. αοσσιααάσσ d1ον. 10 T00r0ν ⁴νν πμm νυνπτυQυι ν Sv„¹ον.

Maximus Planudes in Bachmanni Anecd. Graec. II, p. 68, 1. de pronominibus personalibus (τ⁷/'νmο⁴ς) nunc cum verbo, nunc cum Partieipio, nunc cum substantivo conjunctis verba facit; tertiae hujus conjunctionis exemplum affert 2α ᷣαέμνε˙⁴μεν 5ουνεέον 5*1r.— Adde ejusdem Max. Planudis(Bachm. Anecd. II.) Te9 vodn. 9d²yos p. 40, 6„To Grταιιιι᷑*α dια ο 1, Ou. poραέα odd' d*ενꝓνi⁴eεν. T0 59 a² 090,a 2ʃ*τ 16ν 2α⁵ 100,γ

O ⁴νοο 1. 10 5„1ν dvrl Surledouαe T0 v1ϑοοοσαω r. 7. 1....

Etiam lexigraphorum testimonia solam formam Surio confirmant, quorum primo loco nomi- nentur, qui aperte Homerici loci verba reddant.

Etym. M. p. 612, 4 Sadl. Suior] Kol ueν deν Soulc Surroy:— drt 1oν εꝓmπιαναιιονοο, Snr ½νσ οον. 1 7«erapood drτο 1 eπι 2rond- Salrron: guletν 7do, 10&πινπ!⁴ÖQduι— gouleiovos„v⁵,νηνς Gσά⁵⁹mgs:εσμεέασςμσσ duνιιιςoοωιν 2ν Qμμάόαιωασάιασισιιισ, νèoνν. 6 d8 deuτεοοοσ ιοσοστοsε, O⁵νυιο Qεαάχα Sdνιον.

Etym. Gud. P. 416, 31 bvεον εmOαεοοντο, ueεrα ι νν en 0*ορσ ⁶ααα⁵ωννιτισν, Suyieuv„do, 16 n τ6 ατ τν τν συινουνεαιοντισςο φςοειςσισι„ναιmν1