2 Etym. Magn. p. 109, 49 Arisuo] 2ν rον ιιι(sic) uerd rod orer⁊0ũ ಜαν ²α επηαεοννασσσις

105 v, plrerat bἀelo. al IIi⁴doo s A1al diel:— Gτ* mτον αναρσρητ εα. Adde Etym. Gud. p. 529, 56, ubi dyieig eodem modo derivatur et inter paroxytona refertur.

2) plei. Homerus tantum imperfecto tempore utitur. Conjunctivorum et optativorum activorum exempla barytona, ut&ꝓο&mν et dioure, c†ioler, vide apud Voemel de modis conj. et opt. verborum dι secundum codices Demosthenicos scribendis, specim. prolegomenorum apparatus critici, progr. gymn. Francof. ad M. a. 1849 p. 3 et 4 et Bredow de dialecto Herodotea p. 394.

3) Eyle¹. Suidas explicat ια‿t. (Xen. Institut. Cyri VII, 1, 29 adscripsit Toup. Sed legendum νιεα. Bernhardy.)

4) Egplea apud Homerum praesens tempus non significat. Suidas EOεεε. r.⁵μααέια(p. 681, l. 7).»xeεμαμε] eπααααε B. E. Tutius duxi refingere Egoier. Sed ůααα Med.« Bernhardy.

5 5) 1⁴ praesentis indicativus

Apollon. Rhod. Argon., 634 omnibus codicibus firmatur. Sola Florentina lelg, v. Wellauer ad h. l., unde vulgata fluxit.

Suidas p. 681, 1. 13 ed. Bernhardy Tei réναμιαπέ, dενσισ Ex Bernhardyi sententia haec verba ad imperfectum lec Iliad. A, 479 referenda sunt.— Conjunctivum ejusdem simplicis verbi

Iyoh vid. Theognis p. 94 ed. Bekk.

6) Me 9le1 II. Z(VI), 523. Secunda praes. ind.

uεtets in ipso versu et in scholio Villoison.

le‿iets Codd. Vindobonenses Alteri 39, 49, 117, 176— idem superscriptum in cod. Lips. v. Ernesti; — vulgo v. Spitzn.— lemma et interpretatio Schol. B apud Bekk.— uedietg dlisAe?s cod. Lips. Bachmanni — ⁴ies Eustath. ed. Rom. in versu ipso et in commentario p. 660, 9 et 13„ AAll 4εναν ueiedg Jyouv duieelg.— ued ieig edidit Ernesti.

26 cod. Vindob. V v. Alter. V. lect.,— cod. MS. Lips. a 1. m. vide Ernest.— idem habet cod. Vrat. b. v. Heyne.— Quae Spitzner et Heyne dicunt, ille:„2εο Eustath.“, hic: Videri potest Eustath. uedν⁸ habuisse“ in errorem inducere possunt. Quae Eustathius hoc loco in coda. legerit, v. zupra in ueνις;; quae ad explicandam formam Luiets addidit, haec sunt p. 660, 14 sqd.„rouperae ds va r 1⁰ lενie⁹ 5„ r7 Tiyoudn, z τν ⁷, d 16 ziò*μι, Ti zard A6yν ενε̈ντο, zl did⁴ Oe*οypov d„ gaoararia⁹ duοiuς 10 3r4 eis.“ Distincte non tradit, se practer« etiam„ in nonnullis libris invenisse, sed praesens riet, quod ei displicuit, hie confusione illa vocalium et a a suo quoque tempore non aliena explicare videtur, alias(v. infra ad neꝰoiee II. K(X), 121 et ad Od. 5(4), 372) enallagen temporum invenit.

ued eing Vratisl. v. Ernesti. Hunc Ernestii Vratislaviensem ab Heynii Vrat. b diversum esse et ab Heynio litera A notatum v. praef. ad Heynii edit. Iliad. Tom. III, p. LXXXVII et LXXXIX.

uενις Heyne„refinxit, ducente eo Etymologo“; ni fallor, eundem locum recordatur, cujus meminit Brunck ad Soph. O. T., v. 628 quemque(p. 612, 4 sd.) infra exscripsi ad v. S&rνπαιον.— Idem scripsit Wolf 1817, repetiit Dindorf 1824, ed. stereot. 1827— Spitzner(causam addit ad V, 880 v. supra p. 1)— Bekker.

Ms9le„ς Od. d(4), 372. Praes. ind. 2. pers.

ussiag codd. Vindob. n. 5 et 56.— Ricard. Porson in var. lect. e cod. Harlej. ad 6, 372„ 11ede8 et sic Scholiastes in Platonem nuper editus Lugd. Bat. ad Alcib. I, p. 74.“— Idem in editionibus ante Stephan. inveniri dicit Nitzsch ad h. l. Ipse censet, ne accentui tralatitio nimium tribuatur, scribendum esse nuiestetg, ita ut praesens significetur— uεννιιαι ed. Rom. Eustathii in ipso versu. Eustathium uεενεεεαςι in libris invenisse, certo colliges ex praecepto, quod dedit de enallage temporum(v. infra grammaticorum verba hunc ipsum locum spectantia).— Scholia Buttmanni in lemmate et interpr.(v. infra ibid.) aesεα.— Item Wolf 1807; ed. stereot. 1827, ed. 2. Dindorf(Teubner) 1827; Bekker.

1— olim vulgatam lectionem, v. Alter ad h. l.— habet Ernesti.

Ad Od. d, 373 scholia Buttmanniana E. Q. in lemmate AHè àze αμεεdes et ad v. 371, E.