— 17—.

ex nostro interpolatus esse videtur. Vocabulum sine dubio compositum est ex*αeτν et ENEIKXSZ, sed notandum est, equos ap. Hom. praeterea semper uνοσειν—. 1uονʃνσ non X⁶τ˙ incitari; eντν tantum memoratur II.„ 387. 430. in certamine equestri.—

v. 892. d⁴οσ.eov. Idem vocabulum invenitur Il. ², 708. quae rhapsodia, ut jam supra monuimus, recentioris, quam ceterae, originis esse videtur. Adoοeroy metri causa dictum esse videtur pro doνεrov; nam prius à intensivum, quod dicitur, esse, ut suspicatur Buttm. Gramm. ampl. II. p. 359. minime verisimile est. Thiersche Gramm.§. 170. 3. prius ³⁴ pro privativo habere videtur, quod quomodo fieri possit non intelligo. Passov. in lex. simile vocabulum ddοerog affert, nullo laudato auctore; in ed. Henr. Steph. nuper Parisiis incepta affertur ex Quint. Smyrn. 3, 673. 13, 274. 7, 193. 8, 232.—

*

III. Focabula, quae in II. E. peculiarem quandam significationem habent.

v. 70. roud. Aliis locis est dense aut prudenter, h. I. diligenter.—

v. 88. et 89. eνρα. Hoc tantum loco propriam potestatem habet; praeterea tantum ap. Hom. invenitur rQειιο νεόαυαασι sed verbum 7*⁴†QGσα, i. e. pontem, ag- gerem facere legitur Il. 0, 357.%, 240.—

v. 150. ergivar, dveigoug. Verbum 0iνο hoc uno loco ita usurpatur ab Ho- mero.—

v. 153. dAνμι☛☚ τπηάνέαιαι Tnluperog hic tantum de pluribus dicitur; ac sane, si explicatio hujus vocabuli, quam profert Buttmann. Lexil. II. p. 201. vera est, ut sit relεurαos 1 ατοε ενενg, vix aliter quam de uno usurpari posse v videtur- Sed aliam ejus explicationem proposuit Lud. Doederlein in scriptione schol. Erlangae 1825. edita, cui postea quaedam addidit in Mus. Rhen. 1829. III, 1. p 11. Ego

Jjam antea, quam ejus commentationem cognoveram, in eandem conjecturam incideram, paulo tamen diversa ratione inita. Nam Doederlein ν1wmuWD%R%rog derivat a 9⅜eω, ut

comparandum sit cum adjectivo Gαeρεοsς et virides adolescentium annos significet; aliis autem locis ad similitudinem adjectivi 9*ενα, quod ejusdem originis est, accedere con- tendit, ita ut significet imbecillitatem tenerae aetatis. Sed ista explicatio nimis arti- ficiosa mihi videtur, quod duas diversas notiones primarias vocabulo tribuit, quae sibi repugnant. Ego verbum c.. missum facio et r-LTyerog derivandum puto a us (de littera in z mutata optime disputavit Doederlein), ut sit ϑν,/| v evog, homo Ueminatus, mollis, delicatus, ita primaria ejus potestas ea est, qua legitur II. v, 470. ανqhOm0 T0uε 96609 1 e, II)Xperoy dg. Deinde aignilicat inprimis liheros a parentibus ob nimium amorem mollius educatos, tum universe: quos in deliciis habent parentes, atque hanc vocabuli potestatem omnibus locis Homericis ap- tam esse puto. Eandem vim, quam primariam aqjectivi vverog esse statuimus, habet υττοο⁹σ ap. Aristot. Pol. 7, 16. p. 210. s. ed. min. Bekk. EGT0)6 T00" v oundeaahuss qννοσ 0;„G rexοστοοιαν⁷ 8„ 7 NTt Coε Greli T—% 700 v0 ονuα Al* 9Xrou uuIo a luuxꝗd 2 uoσφσν dͤgr dνα᷑ρνμον rauνo νντο Gvu- Bivetr aud ε d*μρυιρι—

3