— 18—

v. 218. ⁴.ςαοο" oðν εσσσεα oꝛοςα. Hoc dicendi genus nusquam alibi legitur ap. Hom.— 2

v. 252. 1jro—†ovò“ dνnεουν. Singulari modo hoc dictum est; Matth. Gramm. p. 1051. s. ita explicat, ut omissus sit infinitivus, motum significans, et comparat II. , 697. ol d' ³νπα †sO᷑ χ οεᷣ eνυονντο εέιαο.—

v. 269. 1rroαm ιχόι ϑρέα πναουα Verbum vrrer hoc unico loco genere activo det ista potestate usurpatur.—

v. 306. orν*νμꝙE△n ,Hoc loco est acetabulum; cef. Plin. H. N. 33, I1. omnibus aliis locis significat parvum poculum.—

v. 387. Tcuε ν νεεααενμιρν. Ker, vas fiotile, legitur II. 1, 469. et veoπυνεν—ς Jigulus II. G, 601. Itaque scholia explicant: Ia³‿α drεig ννινρƷ sed hoc ineptum est; addunt: 7qSeα,νμιυρνπννσυω•ł9ϑ⁴‿ νά Kνπιοι ‿‿ο deανμμιμνπνοσ εκέεααρσαμοων νQσο̈νσι ho verum esse videtur; sed unde originem trahit vox εοαᷣαος, carcer? II. ꝙ, 495. legitur Tn-αuν, quod Homerus ipse explicat oi³νν επαιτεασνσ eandem originem et potestatem esse puto vocabuli εαιι; utrumque enim ortum est ex /dοσ, Joνα, et significat rimam; xεοαν⁵οσ igitur esse videtur rima vel vorago terrae, in quam vinctus Mars demittebatur, plane idem, quod notissimus ille Lacedaemoniorum xαεα s. ε⁴οας, quod vocabulum item a Jdc derivandum est; cf. Buttmann. Lexil. II. p. 94. Neque vero contenderim, εᷣοααιοο, argilla, plane diversum vocabulum esse. Nam Xεοαρι, quod proprie est rima, fovea, inprimis fortasse usurpatum est de foveis, unde ar- gilla petebatur, ac deinde argillae ipsius notionem induit.—

v. 477.(vεl⁴ε. Verbum vel, quod omnibus aliis locis est inesse, hic signi- ficat adesse vel simpliciter esse.—„

v. 492.„0ντρ. εεσςνσσ ενιαικν„Vn8Ä Anoriue nusquam alibi tropice usur- patur ap. Hom.— 4

v. 499. et 501. d⁴ ½νρ. His tantum locis est palea, praeterea semper spuma maris.——

v. 524. 6 e'OG,r 1εᷣνοο HOεσα. Verbum eν alibi semper proprie usur- patur ab Homero; semel II. 5, 482. de morte dicitur.—

v. 529. ⁴ν νιοσ 2%% εαςσε Inusitatum dicendi genus.—

v. 586. ιμμιαφνοοο pronus; hac potestate praeterea non legitur; II. 0, 536. 6 xuμαάα᷑ρ est superior cavata gulede pars.—

v. 588. inνι ππηπασυνe, equi eum excutientes, quam vim verbum ſα nus- quam habet.—

v. 642. Tãασ. Hoc tantum loco tropice legitur; propriam potestatem habet II. 6, 36. Sed etiam é-ο%eνε tropice usurpatur Od. ¹, 124.—

v. 698. 86„e. Hic tantum significat: recreure, reddere animam, alioqui semper: vivum capere.—

v. 734. Anl.oν Hεν νκœεννενεν εννον παάαεοd εοα οe. Versus quidem repetitur 9, 385. sed hunc locum ex nostro interpolatum esse videri, jam supra monuimus. Verbum zaraxecw singulari potestate usurpatur, cujus nullum praeterea ap. Hom. ex- stat exemplum.— Adjjectivum 4xyo hic tantum epitheton pepli est; efr. Buttmann. Lexil. II. p. 11.— α⁵ς ενν 0e praeterea non legitur ap. Hom. sed II. ², 527. est 6 oοg 000el.—