— 15—

v. 623. dσρ⁵αρ☚αρ. Auqßœivety non raro usurpatur de amicis, mortuum ami- cum tuentibus. Sed ejusmodi substantiva, quale d.ααιᷣας, rara sunt ap. Hom. cf. quae diximus ad v. 54. de voc. 6εονια.—

v. 682. derua. Nihil insoliti habet.—

v. 707. alolouiro-. Eodem modo formatum est, quo GAlο*νο˙ςσέ, υϑιάαος simil. Incertum est, utrum sit: TιπQηιιις ⁵ετασά rovra, an:&*παινννον cf. supr. ad v. 126. et Buttm. Lexil. II. p. 76.—

v. 723. Gxrdxvuα. Compositum ex dxrh et xv, radius rotae. Sed xvijuun ap. Hom. nusquam radium rotae significat.

v. 725. 70G1pOræ. In simplici participium dονσς ab Homero frequentatur; verb. 7009,OG habet etiam Hes. Op. 431. 76⁴ ½ισQq⅔5eldᷣoα π[οοσσειεεασι oτοο.—

v. 758. 600 Tr1ov. Dictum est pro 6-ov; nihil simile ap. Hom. reperitur; nam uεœασασoo et rgirærog aliam rationem habent, neque comparari potest oτεαιαιιο pro üœrarog, ut fecit Thiersch. Gramm.§. 206. 29. Seriores epici habent 7GNÿ˙r¹og pro r600g.—.

v. 763. ³6rπαοεαφρα. Nam scribendum est u⁴eνα εε dmαοdiνμιαια pro αeν ε εa- 7r001αα quod pleraeque editiones ante Wolfium habent. Simpl. diouα, potestatem activam habens, frequens est ap. Hom.—

v. 777. dvtrelle. Enire⸗ et εοισιαιορμαα saepe leguntur ap. Hom. et deriva- tum ab dwcrelle subst. dwœroh-] invenitur Od. u, 8. ubi est ντονα εεεο.—

v. 778. 19 àαm. Vett. Gramm. explicant: Srjατ³α, Ou,uxra, Triſctv; ita etiam Eustath. qui derivat ab elut et ob intersertum ö comparat u-*νιιμ, quod legitur II. x, 62. 202. 282. Sed vide, an vox orta sit ex 79 ν*⁸½, 19 ⁶ο, et 19 œαa dictum pro 19εμαά☚νια nam 19⁵ est: recta ire ad locum; ita etiam cognata esse videntur latinum gradus, gradior et vernaculum gerade.——

v. 785. T³αακανιόωον. Homerus vocem etiam aliis locis Xνσυχν dicit: II., 222. 01 d“ 6 o0 drov da Laεν Adiαzidαœ.⸗—

v. 803. 8& μα α⁴μ. Simplex legitur II. 6. 450.—

v. 830. G*ενꝙ Compositum auroo rεεενν legitur II. u, 192. 9, 294.—

v. 831. G110νQ 6 ov et v. 889. 1OQ6ce. Vocabulum singulari modo com- positum, cujus nihil simile reperitur.—

v. 838. G*υμο. Subst. 9 non raro invenitur ap. Höm. Sed pro qorptvog doν vetus lectio est ⁶6ιeοο ⅔, quod verum esse suspicor. Fuit secundum vett. Gramm. genus arboris, νog dictum, unde etiam derivant 1 1 ν, remus, et νον, gu- bernaculum. IIijôog fortasse eadem arbor est, quae ap. Theophr. hist. pl. IV, 1I. r.0og dicitur. Plin. H. N. III, 16. de nomine fluminis Padi disputans, dicit: Metro- dorus Scepsius dicit, quoniam circa fontem arbor multa sit picea, quae Pades Gallice vocetur, Padum hoc nomen accepisse.—

v. 876. d⁶υασα. Videtur eandem originem et potestatem habere, quam habet aioανοο, quod nostr. rhaps. v. 403. et saepius ap. Hom. legitur. Vocabuli derivatio maxime dubia est.— 4

v. 882. uaονeαi νεν. Sine dubio ortum est ex 1ι⁶μeροςσ, insanus, quod in Iliade

non legitur, sed tantum Od. x, 421. 0, 2.„„ 11.—