— 13—

posterior explicatio mihi vera videtur, maxime ob formam vocabuli„*νωσντ. Itao- que Tnoοrdg esse credo eos, qui curam habent vνν Tijbn, i. e. carentium proæimis cognatis, orborum, viduorum vel etiam caelibum(hanc vim enim habet Hes. Theog. 607. ubi locus noster ad verbum repetitur), et ut mercedem bona eorum hereditate accipiunt.—

ibid. dιααςανεέονντ. Simplex αreομαασα aliquoties legitur ap. Hom.—

v. 162. T„⁹riο⅛. II. 0, 4. legitur Tταν„ Od.*, 410. n9 ες eadem significa- tione.—

v. 191. zorijeig. Contra analogiam formatum est; nam ejusmodi Adjectiva non- nisi quum a Substantivis primae declinationis derivantur, in Tjeig, quum vero a Sub- stantivis secundae aut tertjae declinationis formantur, in 0εςα desinunt; itaque quum

Oν,zεες originem trahat a zοrog, formandum erat v0rεν⁸ vel versu jubente, zord'elg; cf. Buttmann. Gr. ampl. II. p. 342. Sed forma orihjece defenditur altera similiter

formata, den0iisis.—

v. 200. doꝓνσσειν Ut ab ννέ̈μιυνντνᷣↄꝶ&ανμeeeοev, ita ab dρeν½̈ formatur doονᷣ△ηεν.—

v. 216. duαmνάαάα. Simplex l.doο atque composita eruldo et αrαeνααμ⁴ἀο haud raro ap. Hom. inveniuntur.—

v. 225. enl— 59edn et v. 335.&τεεέαιεμνεέκο⁹ς. Compositum&rποσερeν his locis usurpatur pro simplici 69/, quod alioquin habet Homerus.—

v. 253. 7evrdiov. Haec vox neque ap. Hom. neque ap. Hesiodum praeter hunc locum usquam reperitur. Primus, qui eam usurpat, est Archilochus fr. LIV. Gais- ford. Etiam subst. evydc, unde ortum est evvqtog, et verbum evrydo ap. Hom. frustra quaeras.—

v. 315. rupud. ITriσσ et mxrü? frequentat Homerus.—

v. 339. Geναo. Homerus non habet aliud vocabulum huic cognatum; nam vulgaris derivatio a d'εενυασ, ϑέόνο, Jerire, veri similis non est.—

v. 340. et 416. 1X⁵ο. Haec vox, si qua alia, serioris originis aut saltem inter- polationis suspicionem movere potest. Nam neque ap. Hom. neque apud sequentes poetas ante Apoll. Rhod. ullum ejus vestigium ea potestate, qua hic legimus, usurpatae reperitur.—

v. 342. d⁴yaiuoveg. Compositi ratio nihil habet, quod offendat; sed aliis de causis vix dubitari potest, quin versus adulterinus sit.—

V. 390. SEexleε. Et forma et vis vocabuli ejusmodi est, ut ab Homero pro- ficisci potuerit.—

v. 397. ☛. Wolſtus pro vulgato ν TTil recepit Aristarchi scripturam 8

Fnp i. e. ν wuraig d0ou, ita ut hoc uno loco pro m,porta, habeamus rrννιοω.—

v. 407. υάαόα. Solenni modo formatum ab adverbio drνν—

v. 408. œ⁴eςνουαν. TIärnog, unde ortum est, legitur Od. 57.—

v. 417. G³ε. ε ετ. Vocabula cognata dνονσωπ, d’ iνα, dmνπανέια, drxrog ali- quoties reperiuntur ap. Hom.—

ibid. X⁴αeνιπαιοιυννν. Hnlog Homerus saepe habet.—