— 12—

ita ut principalis ejus significatio non sit audire, sed sentire, intelligere; quam latio- rem potestatem ei vindicavit Toll. Excurs. VIII. ad Apoll. Lex.—

v. 54.&xo!idth³. Exnöhog saepe legitur ap. Hom. sed ejusmodi substantiva, quale est éννοid, apud eum rarissima sunt; cf. Spohn. de extr. Od. parte p. 105. ss.—

v. 63. dονεdᷣνον. Nihil habet, quod offendat. Nam vocabula, eodem modo composita, si non multa, at aliquot ap. Hom. inveniuntur. Talia sunt: dlerdνεᷣοg, Od. 5, 529..³ενεκιιαααοασ II. x, 20. 2,επιμιροο, dlweginenlog, Teειανμάιασνιναα νε̈νέειν Il.», 685. ellirovg.— 3

v. 64. ex εςαμφα. Ita priores editiones; sed recentiores recte scribunt: eεαρ en dεαασαα.—

v. 80. ε.εταο⁴αν. Etiam hoc vocabulum non adnumeraverim iis, quae per se spectata aliquid probent de origine hujus rhapsodiae. Nam etsi neque uerurε‿νο,

neque d0ναέαιν ap. Hom. legatur, tamen similia quaedam adverbia in O-» desinentia ab eo usurpantur, ut deνν II.», 516. z0 80 Od. 1, 454. àε6ο α⁶ II.—, 364. pro quo Gνιρ⁄τ⁶ ꝙν, 476. 1r 1,6„» II., 292. 90r90160» II. ο, 304.—

v. 113. dντιε. Aiuα ν dwnνris, sanguis emicuit. Simplex dxovrioo saepe quidem legitur ap. Hom. sed plane diversam potestatem habet et semper transi- tive usurpatur; cf. de vi verbi dνανοντiα Spohn. de extr. Od. parte p. 77.—

v. 126. G⁶ακέ̈ παα o. Forma satis defenditur similiter compositis, ex quibus ,Teœαg nominare sufficiat. Sed vocabulum sensum incommodum habet; nam saepe ap. Hom. legitur: a. νμ s. d9ν.μ, nusquam: G⁴⁴σςηοσ s. dοπκια τππέ⁴ l‿εεν, quod vel ponderis causa fieri non potuisse videtur. Neque defendi potest hoc epitheton eo, quod II.„, 222. Gαν%ο dicitur aονον; nam etiamsi hoc interpreteris: mobile, non versicolor(quod etiam post Buttmanni disputationem Lexil. II. p. 75. ss. mihi maxime dubium videtur), tamen multum interest inter ⁴αe αοανον, i. e. scutum, quod fa- cile gestari potest, et Gdeπαχ πἀννιαν i. e. scutum vibrare, torquere; T⁴ν⁵ει ap- tissime de telis, non etiam de armis usurpatur. Quod intellexisse videtur Sophocles, qui, quamquam alioqui&ραέινπο, Ajacem non appellat Gαναιαασασπιαν, sed Gαmπσσρ⁄σοeQ Aj. 19. Ceterum pro σeναεανπασα secundum regulam scribendum et pronunciandum videtur Geνmρσαος, atque ita etiam e*νννπαἀνοο, iναmραοαοος, Tro*ιmιςεοσςσ vereor enim, ne nimium tribuat veteri traditioni Buttmann. Gramm. ampl. II. p. 373. s. quae in talibus et parum ponderis habet neque sibi constat.—

v. 138. T0αοσσꝙ-“,ů Homerus alibi habet T0, pro quo hic interposito digam- mate aeolico(XDAF42) legitur 0ασ hoc nostro loco significat: superficiem, cutem (cognatum ꝛVῦ)»„ leviter perstringere; sed haec vis nunquam ap. Hom. inest in verbo TOα; signiſicat enim ubique: invadere, infestare, urgere, veare.—

v. 158. T„οοσα. Hanc vocem explicat Damm. in Lex. hueres orbi vel orbae alicujus; similiter Passov. Seitenverwandte secundum Apollon. in Lex. qui explicat: 02 Hανι οεων τποσιτ χωνν(ες εαάιτ⁴d νέκν ̈α v⁴ dνra 1ν νeeppug 1 IO*α- 0orοuνντees; quem sequuntur Hesych. et Et. M. Aliam explicationem habet Eustathius: rd†ια εν raro r6X*Giν, ol E/ασα, dιαπνν rνςι ⸗ομυνσ, r0dg ESeuovras duα‿ονμέμν) α ν puedxeg uεyov Tio ² 6ν erε†oοενυνοντννν drνενα irtveg zur döpov dloy z⁴ ςιςσσνισα ενανοωνντο ο 60◻ αυσν vn*οισ T6,⁰εκν,‿ αμαέει ναά‿ε εοoοα Oo?(Aj. 512.). Eadem habet Schol. L. Atque haec