— 10— 2 2 8 2„„.. hunc morem ab eo prorsus ignorari et loðg regevrag eodem sensu accipiendos ess 2„ 7 7.. 17.. P 6, quo ërtec et Llασνναα πκτεvræ, ut sint celeres sagittae. Antiquissimum de more sa- gittas pennis instruendi testimonium esse videtur Hes. Scut. 132. ss.

n060 ey uεν Sdep αiντν εlToν ναν ϑαπμιρνυσι uõ9ov, uεσσσι ε eεσroi, rεοινεεα, òτν πηι εν 469 νο½ †φτπάνααο αννυνπμινμεινο εαπτεερνιννεσασ.

DISoUISITIO IV. De Iliadis rhapsodia quinta, multa singularia exhibente.

——

In Iliadis rhapsodia quinta multa quum in verbis, tum in rebus inveniuntur sin- gularia atque a ceteris carminum Homericorum partibus prorsus discrepantia; quare quis proclivis esse possit ad suspicandum, hanc rhapsodiam aut serioris, aut diversae a ceteris originis esse, aut certe multa interpolationis in ea exstare vestigia. Sed quum quaestio de horum carminum origine nunc cum maxime axgitetur et sententia Wolfiana acerrime neque, ut videtur, infeliciter impugnetur, necesse est eum, qui singularem de rhapsodia quadam disputationem instituere velit, etiam universam illam quaestionem attingere et suam de ea sententiam exponere. Sed talem disputationem neque capit haec scriptio, arctis finibus circumscripta, neque ego, ut ingenue fatear, ad eam insti- tuendam jam satis praeparatus sum. Praeterea probe scio, quantis difficultatibus altior, quae dicitur, critice, quae singulas librorum partes vel genuinas, vel adulterinas esse demonstrare conatur, quum in omnibus veterum scriptis, tum in his antiquissimis in- genii humani monumentis implicita sit; ad quam in Homero exercendam, nisi quis af- ferat Spohnii diligentiam et doctrinam et acumen, se accingere nefas est. Quae quum ita sint, quaedam tantum leviter attingam, aliis, qui in horum carminum origine in- vestiganda versantur, quid ea de re statuere velint, relinquens.

Ac primum quidem recenseamus drαQν eiννe α, quae leguntur in Iliadis rhapsodia quinta; notum quidem est, in quavis Iliadis et Odysseae rhapsodia inveniri d-αει εiρνσιεκνα atque patet, ut Spohni verbis utar de extr. Od. parte p. 157. eo, quod nonnisi hoc atque illo loco hoc atque illud vocabulum legitur, nihil probari, quam— hic tantum legi. Sed in quinta Iliadis rhapsodia tantus eorum numerus est, ut jam inde aliquid concludi posse videatur. Nam Spohnius ex extrema Odysseae parte, 622. versus complectente(inde a rhaps. XXIII. v. 297.), triginta seæ enumerat draν 8ειe ⁴α, ego in quinta Iliadis rhap- sodia, quae complectitur v. 909. circiter septuaginta inveni; quibus si ea verba addas, quae alibi quidem leguntur, sed alia potestate aut locis de interpolatione suspectis, atque deorum nomina propria in hac tantum rhapsodia usurpata, numerus supra centum et vi- ginti augeri potest. Huc accedit, quod in his dmπασέ iνενέκνοισα haud pauca sunt, quae ab Homerica verba formandi et componendi ratione recedere videntur; qua de re, quum sin- gula recensebimus, dicetur. Ceterum major eorum pars ejusmodi est, ut Per se spectata nihil offensionis habeat, et itaque nonnisi numero suo aliquid probare posse videatur;