DISQUISITIO III.

Quid sit) ura ιν Belouluia?— Disputatur de vocabulis òα̈ανmπνννοες et Tre§οεα³*ς.—

Apud Eustathium ad II. 6, 214. haec leguntur: 07de dε œ* rOeig Seloulxicg Oundog, Sxronu erd Eduriou, zul due ev rog eEiſe enn Aioοιυωα, α eolxi, dg»öy en! Meveldou. Eadem notant scholl. B. L. Bekker. ad h. l. De exrouν et&Eolu*h omnia clara sunt; haec adhibebatur, quum prior tantum spiculi pars in corpus penetraverat, posterior autem, uncis instructa, extra vulnus remanserat, ita ut sagitta facili negotio et sine periculo ex corpore extrahi posset; quod loco supra laudato in vulnere Menelai factum videmus; nam ibi v. 151. s. disertis verbis legitur:

dg d 10:»„2506„ re val öpoue ewrog Svrag, d*νορε 0l uος ει σφι⁵νςσσν σρνꝓ.

Meũoov h. I. recte explicant veteres interpretes: 7³ d G†2œνρꝓQ 11* rod Ju⁶ou roëõ Se*oug SOLnjy; sed v. 122. veöha Söei idem sunt, quod aliis locis veuc, ner- vus in arcu;, cf. locum simillimum Od. G, 419. ubi pro vena legitur ve*,v. Moneo hoc contra Passovium in lex. qui, etiam v. 122. ligamen sagittae intelligens, nervum ab Homero semper vevOv dici contendit.— Lrroum locum habebat, quum sagitta altius penetraverat, ut in vulnere Eurypyli II. 1, 844. Sed jam quaeritur, quid sit ασό, quem in vulnere Diomedis adhibitum tradunt veteres interpretes. Diomedes bis sagitta vulneratur, II.*, 98. ss. a Pandaro et II. à, 376. a Paride; illo loco Dio- medes a Sthenelo curatur, de quo legimus v. 112.

71% ds Grdς SνQ 60 Siανιιανες εεμένρι υμον.

ubi schol. Ven. annotat: aury 6Grly) r ιασ ν εlouᷣi, Tva urh dur rισνηαντο ralg dαiσν omogreqov ανς. Contra Heyne ad II. 6, 214. dubitanter conjicit, dᷣαν adhibitum esse in altero Diomedis vulnere, a Paride inflicto, quod Ulixes curasse narratur II. 1, 396. ss. his verbis:

roĩ Odudeòς dououνvrdg ppuey 84d, 2G½r JꝛK○—]60,9. 6“ mι ε ᷣχα εεεεꝓοοο, Slog dr Ex ro0g An. 00v] de de ooꝓ epeivn.

Antequam statuamus, quid significet dεας et utro loco adhibitus esse videatur, quae- rendum est, quomodo Diomedes fuerit vulneratus, ut inde, quaenam medendi ratio utrique vulneri optime convenerit, appareat.— Priore loco II. e, 96. ss. haec leguntur:

al en Todeidy erirœνεᷣο r.,νονι röEo,

aœòν eœασςσονa, rvx xœxr d de&⁵ον duoy, Sνο pανοmν dι Ʒν έμraro Triνοος 6*ο 69, dντι ε 01⁶⁶ ½ε, Tα³⁴ςσσεο ν αματ Hυυοε.