4= 15

tere& ad faltum, quem vocant, lyricum confugere velis, be- ne connecti poſſet. Contra, ſi priorem praeferas, omnia fa- cile fluunt.

sententia ergo egregiae huius odes primaria, ſic mibi de- fnienda videtur: Te Deus, qui accuratiſima omnium Te- rum ſcientia vterit, qui omnes actiones meas intime perſpi- cis, quem nihil effugere poſſit, te, inquam, obteſtor, me a zui cultu patria que religione non aberraſfe, ſed adhuc, vr antea, Deorum falſorum cultores abominari.

Ouod vero uuctor in ſumma Dei omnium rerum ſcientia celebranda tam multus fit, neminem offendet, qui Graecorum Romanorumque poëtarum lyricorum ſimilem in carminibus componendis rationem meminerit*. Nec ab hac parte con- jecturae meae, ſi modo alias fatis ſit tuta, vllum periculum

timeo.

Iam fupereſt, vt, qua ratione pobta ſententiae illius praecipuae partes contexuerit, hoc eſt, vt ſingularum ſenten- tiarum nexum deſcriptionemque declarem.

V. 1-6. Vates Deum innocentiae fuae teſtem facturus, admo- dum commode auctoritatem ſummi teſtis, a perfectiſma huius omnium rerum ſcientia illuſtrat. Omnia tibi, Deus, inquit, quaecunque incipiam, aut loquar, aut cogitem, nota funt at- que aperta.

V. 7-12. Tanto maioris hoc Dei teſtimonium eſfe momenti demonſtrat, quanto minus error, falfaue ſpecies in hunc ca- dat, qui omnibus omni in loco praeſens adſit, quem nullo

in

„ cf. Herari Od. Lib. III. 3& 5,& ibi Jaui& Mitſcherlick.