10

IIn reliquis vero huius darminis vocabulis equidem nulla Aramaciſmi indicia video; omnia enim, nullo excepto, in li- bris Moſaicis, aut Iobo, aut aliis iisque Pf. inueniuntur, quos nullus enquam interpras Dauidi eiusue aetati afügnare reeufauit. mal⸗ 45 1 20 einibar rn 2 e9.Ld S.

Conftructio porro formaque, ſeu flexio ve borum an ſit genuina vereque Hebräicà— quatenus in ranta librorum Hebr. penuria hoc diiudicare licet— vix dubitari poterit. Ne ta- men vllus Tuſrzcioi. Iocus relinauatar, pauca— de re⸗ aadü- ciam. Se:— t 11f1 1„

9 quod alias Paennt v. 2. acenfatiui eſt Sota- Opnae Ii-

terae poteſtas etſi Syris frequentifima, Moſis tamen iam aeta- te Hebraeis ctiam non inuſitata fuit“*.

Haud magis v. 6, formae h, feu Nop, pro d Chaldaiſmo demonſtrando eſt aptum. Nam vel in Ge- neſi plura huius formae participia reperiuntur.

OQuod 5 8 obüciat, niſum enthuſiaſmumque huius car- minis, prae Dauidis charactere poëtico, nimis eſſe ſublimem at- que excelfum; plura funt quae reſponderi poſſent, ſed fufficiat aliquot Pf. fublimioris ſpiritus nominare, e. g. Pſ. g, 19, 19, 24, 29, 104, quorum auctorem peritiſſimi harum literarum arbitri, Herderus*, Eichhornius*ν, Kühneolius †r**, aliique Dauidem agnoſcuntes 1nu15: 3

— Spi- * cf. Leu. 19. 18. G& Nateri Gramm,§. 812. ** Geiſt der Ebraeiſchen Poèſie.

*** Einleitung ins A. T.

Irrr Ueberſctzung der Pfalmen. 1799. 3.