J==S=.. 1.

illam fupra allatam interpretationem, quae h. l. o τ⁵α de fe- licitate chriſtiana in hac& futura vita explicat, ſcopo Apoſto- li non eſſe accommodatam, quamuis non negem, notioni li-⸗ berationis a poena, hanc felicitatis chriſtianae facile annecti, & ſcriptorem noſtrum cum illa primaria idea etiam hanc ani-

mo coniungere potuiſſe.

V. 17. Paullus demonſtrare vult, qſtnomodo haec liberatio a poenis hominibus obtingat,& quam eius conſequendae ra- tionem euangelium eos doceat. Locus valde eſt difficilis, in- terpretumque ſiudio, cum modo hanc, modo illum xαικανυνν & phraſeos x ιπια επ mπνν poteſtatem admitterent, paulo im- peditior viſus. Omnes explicandi rationes quo minus afferam atque rite excutiam arcti huius commentationis limites prohi-

bent.

Omnino certum eſt, ſi quis in explicandis vocibus R- aιον, dx‿νοσυν, Aαιυιμεαα frui velit felici ſucceſſu, eum vfum loquendi hebraicorum vocabulorum px, pav, P, parn negligere non debere. Notandum vero eſt, voces Paav, par quibus dxauor& Jxaxᷣ reſfpondent, hanc, habere vim, vt de eo adhibeantur, quod eſt planum, rectum, ac tale, quale eſſe debet. 5) Pſ. XXIII, 3. pax„9 1D2, ar. rę Seur Sasurne, auf ebnem Pfade. Pſ. IV, 6.& LI, 2r. pPav,»rrat αν 3ο‿ kaονν, aechte Opfer. pax„;d, richtige Mage, of. Iob. XXXI, 6. Quae quidem poteſtas ex arabica dialecto fatis confirmatur. Deinde autem cum de homine vox par, Saios adhibetur, ſignificat eum, qui talem ſe praeſtat, qualis eſſe de-

1 z B 2— bet,

6) Vid, Sehulteus de defect. Ling. hebr. p. 214. feq.& Schelliug vom Gebrauch der arabiſchen Sprache. Stutg. 1771.§. 76. feq.