8 4. Supereſt, vt paucis demonſtrem, quomodo factum ſit, vt praedicatum Dei de doctrina I. C ab Apoſtolis& de effatis T. T T. a Rabbinis enunciaretur. Si Deo Swrauug in 88. tribui- tur haec eius, vt notum eſt, faepe maieſtatem& omnino fum- mum numen ſignificat, quod maxime mortales ex omnipoten- tia eiusque operibus cognoſeunt& admirantur. Hine durauu Oi& dwratis fimpligiter, interdum ipſe Deus(eadem ratione Eεαλνα ν Hebr. 1, 3) dicitur, e. c. in eadem epiſtolae ad Rom. pericopa, comm. 20. vbi cum voce Jeorne merum eſt fynonymum. Sic& Iudaeis Deum ar 4⁵0X hnag vocare eſt follemne. Rabbini enim& Cabbaliflae aa non folum inter epitheta Dei referunt, fed ipſum Deum ea ſignificare ſo- lent. Sie Kimchi lofua C. VII. extr. bb nun. wun rd rryaan lidem ſeriptores Iudaici, cum diuinam originem ora- culornm propheticorum laudare volunt, hoc praedicant: aaπνσννσραιυ a d: ſunt eſfata Dei omni potentis ipſfius. Vel ſic effe. runt: haan»n pdea ou. Exempla ümilia Graecorum attulit El. Palairet Obff. philol. p. 209. Hino factum eſt, vt;, pro more fuo, ludaei non ſolum attributum Dei ru Wvautas vt perſonam repraeſentarent, ſed idem etiam de hominibus at- que rebus, in quibus fumma Dei potentia vel alia eius virtus conſpici poffet, enunciarent, ita vt hi homines, vel res, vel. inſtituta— eius Suwranse appellarentur. IIluſtris exſtat locus Act. VIII, 10. Superſtitiofi quidam homines Simonem Samari- tanum, qui praeſtigiis ſuis longo tempore plebeculam obſta- pefecerat, ſectantes dicebant: vroc esu„ duaus 18 ar. Quaſi hoc attributum- formam fumſiſſet humanam,&⅝ ſic in terris incederet. Aliquid ſimile fluxit ad doctores eccle- ſiae primae, qui perfona Chriſti, ſumma diuina ſapientia prae- diti, deſcribenda facpiſſime dixerunt, diuinam Chriſtum fapien- liam(vel etiam omnipotentiam& cer.) fuiſfe. Eadem ra- tione doctrina I. C. a Deo profceto? in 4u2 plurima maie- * ſtatis

.— 1 *—