16*5S==S=S⸗

III. Propoſitione hac, ſummum bonum in ſola virtute eſ- ſe ponendum, exquiſitis rationibus confirmata, reliquum fuit, vt auctor noſter oſtenderet, quid bonum conſummatum A8it? Quae vero de hoc fuerit cius fententia, e ſequentibus intelli- gitur. Dubitari non poteſt(inquit I. c.) Quin cum ipſi homi- nes ſibi ſint per ſe& ſua ſponte cari, partes quogue& cor-

poris&8 2

„ earum rerum, quae ſunt in vtriusque mo- tu& fiatu, ſua caritate colantur, per ſe ipſfae appetan- tur.(*) b

Cum homo,& ratione& ſenſibus praeditus, non virtu- tis folum legibus parere iubeatur, fed felicitatis etiam natu- rali quodam ſtudio ducatur, finem hominis vltimum in con- iunctione horum duorum bonorum ponendum eſſe perſpicuum eſt. ldeoque non illi ſolum errant, qui ad Epicuri fenten- tiam deſcendentes opinantur, voluptatem ſolam a ratione pro- bari: fed iſti etiam, qui cum Stoicis putant, practer virtutem nihil bonum eſſfe. Quam falfa ſit prior opinio, iam ſatis fu- perque demonſtratum eſt.(Conf. lib. II. de fin.) Reſtat igi- tur, vt paucis oſtendamus, quomodo poſterior ſententia ex ſa- nae rationis argumentis refelli debeat.

„ Stoici (*) Conf. de fin. fib. IV. c. 13. Owmnis natura eſt diligen⸗ ſui: Quae

eſt euim, quae ſe vnquam deſerat, aut partem aliquam ſui, aut eiu⸗

parris habitum, aut vim, aut vlliur earum rerum, Qude ſecundum na-

rur anm