r. 13

aliaeque virtutes non Hdeo a ratione probantur, que3 exercen- dis illis votorum, quae ad felicitatem ſpectant, ſemper com- potes fieri poſſimus, ſed quia rationis lege praccipiuntur. Quis enim affirmans, hominibus ratione praeditis contra rationis leges agere licitum eſſe, pugnantia ſe loqui non videt?

Quam conueniens his dictis Ciceronis ſententia de virtu- tis praeſtantia fit, e ſequentibus apparet verbis(vid. I. c.): Quibus expoſitis facilis eſt coniectura, ea maxime eſſe expeten- da ex noſtris, gquae Plurimtum habent dignitatist; vt oprimae cuiusque partis, quae per ſe expetatur, virtus ſit expetenda maxime Ita fiet, vt animi virtus cor poris virtuti antepona- tur, animigue virtutes non voluntarias vincant wirtutes volun- tariae: quae quidem proprie virtutes appellantur, multumque excellunt, propterea quod ev ratione gignuntur, gua nihil 4 28 in homine diuinius.

Omnia, quae iucunda& vtilia dicuntur, certo tantum refpectu funt bona: quatenus enim ab homine, non ratione ſolum, ſed ſenſibus etiam& appetitibus fenfitiuis praedito, eage res, quae ad humanam beatitudinem ſpectant, quaeruntur, eatenus tantummodo honas appellare licct: neque ab aliis en- tibus mere rationalibus, hominemque. longe antecellentibus, optari atque inter bona referri poffunt. Praeterea vbi, com- mutatis animi propenſionibus cpiditotibusque, vel etiam re-

b 3 dus