8,

gue& in anieno E in cor pore perfetta velimus eſſes ea nobi ipſa cara eſſe propter ſe, G in iis eſſe ad bene viuendum momenta maxima. Nam cui propoſita ſit conſeruatio ſui, neceſſe eſt, huic paries quoque ſui caras eſſe, carioresque, Quo per feftiores ſint& magis in ſuo genere laudabiler. Ea enim vita expetitur, quae ſit animi& corporis expleta virtutibur: in eoque ſuumum bonum poni neceſſe eſt; quandoquidem id tale eſſe debet, Ut Terum expetendarum ſit extremum. QOuo cognito dubitari non poreſt, Quin, cum ipſi homines ſibi ſin: per ſe& ſua ſponts cari, Partes quoaue&s corporis& ani- mi,&, earum rerum, duae ſunt in vtr iusque motu 5 ſtatu, na caritate colautur,& per ſe ipſae appetantur. Ouibus ex- poſitis, facilis eſt conieftura, ea maxime eſſe expetenda ex no- ſtrit, quae plurimum habent Aignitatis: ut optimae cuius que partis, quae per ſe expetatur, virtuts ſit expetenda maxime. lia fiet, vt animi virtus corporit virtuti anteponatur; ani- mi que virtutes non voluntarias vincant virtutes voluntariae, quae quidem proprie virtutes appelantur, multumque excel- lunt, propterea 2uod ex ratione gignuntur, qua nihil eſt in homine diuiniun. Etenim omnium rerum, quas G creat na- tura& tuetur, quae aut ſine animo ſint, aut non multo ſe- cus; earum ſummum bonum in cor pore eſt: ot non inſeite 1- lud diftum videatur in ſue: animam illi pecudi datam pro ſale, ne Pputiſceret. FEr his verbis, ſi cum antecedentibus conferantur, per- ſpicuum eſt, quid philoſophus noſter de natura hominis ataue de fine omnium actionum humanarum cogitarit; quamuis ad diftinctam de bono fummo notionem formandam adhuc opus eſſe videatur, vt quaedam accuratius definiantur atque expli- centur. Singulis igitur numeris hunc locum Perpendamus. 1. Ma-

4