.==ed.2 ptate quadam copulatas effo, ideoque a nobis praefertim lauda- ri atque amari(c. 16); amieitiam quoque, quae ab omnibus

in numerum rekeratur virtutum, ad beute viuendum multum

conferre, quia ſine ea firma& perpetua vitae iucunditas nullo modo obtineri poſſit(c. 20). Omnium autem rerum hunc a fapiente haberi delectum, vt aut reiiciendis voluptatibus maio- res alias conſequatur, aut perfecendis doloribus aſperiores re- pellat(c. 10). Practerea fapientem non eo modo, quo inſi- piens foleat, frui hisce bonis, ſed temperare fibi in vfu eo- rum ita, vt neque magni conſequantur dolores, neque diu iis vexctur.—.

Contra ea, quae Epicuri aſfecla dixerat, Cicero lib. II.

multum disputfat, Holcorumque ſententiam exquiſitis rationibus

cohfirmare ſtudet. Primo Epicurum in eo reprehendit, quod iſte non iucundas folum animi& corporis fenfationes, fed do- loris etiam omnis amotionem ad voluptatem referri debore pu- tat, quia res tam diſimiles eodem nomine appellare vfui di- cendi minime conueniat(c. 3). Tum affirmat, etſi omnibus hominibus cupiditas ſe ipfos beatos reddendi innata nt, nihil tamen bonum eſſe, niſi virtutem, nihil malum, niſi vitia. Honeflum, detracta etiam omni vtilitate, propter ſe ipſum eſſe expetendum atque per ſe laudandum(c. 14). Si autem ae-

quitas, iuſtitia, fdes ad vtilitatem referri deberent, virum bo-

num reperiri non poſſè; nosque longe fuperari a beſtiis, ſ in voluptate fummum bonum quaerendum eſfet(c. 18). Sed ad altiora quaedam& magnificentiorà homines effe natos, qui

hoc vno' a beſtiis plurimum differant, quod rationem habeant

2 natura datam— quod animis eorum inft moderator cupidi- tatis, pudor— ad humanam ſocietatem iuſlitiae üda cuflo- dia— in perpetiendis laboribus adeundisque periculis firma&

2 3. ſta-

4 4. 2