4= 9 Plura tamen ſunt, quibus Philelphi interpretatio prae

Zeuniana mihi commendetur. Primum enim quod ad ſignifi

cationem rs Ti³⁸ε vltimo loco poſitam attinet, occurrit illa

teram, quam Philelphi interpretatio exhibet, vel ex T

nofſtra ſubiicientem in animo habuiſſe nullus dubito.

quidem apud bonos auctores, ſed multo frequentiorem effe al-

he- fauro Stephaniano(T. III, p. 1569) conſtare cuiuis poteſt. Deinde comparari velim verba Cambyſis proxime antece n Tiœ* B9„ eu emneas, Srapus./ Xaxd,s, œXAO,

dentia: ios ar *Xort ra Jtorra öi Sfaroras, dangern, l, quae Cyrum hacc-

Reſpon- dent igitur ſibi inuicem xauwe romecat& riar a.

lam vero ſi quis quaerat, qua ratione explicandem ſit, quod natim ſequitur, alusn 1 o⁴‿.εεε αν, illum denuo able- gamus ad praecedentem Cambyſis orationem, vbi(§. 10.) vo- eder dar a erarndeiæ idem ſine dubio eſt, ac ſimplex noſtrum roνεεις ααl. Poni autem haud raro re&ν& roεεα α ſne

cafus adiectione, in qulbus tamen locis fubaudire po ſs 1009„

ſeu rfodac, aut ſimile quid, ex iis quae praccedunt, docet Ste- phanus in Thef. h. v.(T. III, p. 176.) Conker etiam, quod paulo infra(§. 1r.) apud Xenophontem, eodem ſenfu, occur-

rit, cv eœvar da, ra exirhdeia.

II, 2, 13.

Cum Cyrus aliquando cohortium praefectos ad coenam vocalfet, atqve vnus& item alter iocularia quaedam narraſfet, fuit b 5 non-