5 4==S=s2.

Sane verba ipſa, quibus Polybius de Reguli infortunio & captiuitate exponit, eo ducere videntur, vt illis, quae dein- ceps in eum patrata dicuntur, fidem nullam habuiſſe ſit pu- tandus. Vtitur enim ex more fuo, id vero eſt, ad lecwtum animos moderationis prudentiaeque praeceptis imbuendos, illa Romani imperatoris calamitate,& quam ſit vanum, quamque ridiculum, fortunae fecundae confidere, rebusque keliciter& ex animi ſententia geſtis inflari, inngni hoc M. Atilii exemplo docet; quippè qui victor antea Carthaginienfium nulla erga eos- dem ad incitas redactos commiſeratione permotus, pacemque fuppliciter orantibus denegans, nunc eo eſſet perductus, vt omnem falntis recuperandae ſpem in manibus hoſtium vnice poſitam videret(+). Quis non exſpectet hic vlteriorem fato- rum Romani imperatoris, quae vulgo traduntur, commemora- tionem? Atqui nec hic nec in poſterioribus vlla eius rei fit mentio! Bene igitur, ex mea quidem ſententia, de iſto Poly- bii filentio Palmerius:"Si quis coniecturae noſtrae locus eſt, puto eum auctorem de morte Atilii confulto tacuiſſe, ne co- actus foret fallere fidem hiſtoricam eam fabulam narrando, Vt Romae obtinebat, vel odium Romanorum incurrere, ſi con- trarium recepto apud eos rumori traderet. Vt id credam ſuadent duo loci inſignes, vnus Polybii libri primi, vbi de

auctoribus, qui bellum Punicum primum ſcripſerunt, ait, Phi- linum

(*) Verba quidem hacc funt: E, 3 2⁴εeςοᷣν ꝙτιιννλαἀ ris uν oedas μααιν Auνs uεια, πε 1r αoe?daαmν τν τα aνεαιαν u Tuνελμαιινρυωνν Ka Jae re iawiruu» rh ruxh, As, α are ras bvr‿us, 4αειεμασ „ ᷣParn raxt ors ia ra Magus rvuν ⁴νανεs. O rae en eo 74ν 8 74J„s 1Aer, u24 ανπνGννκνQν— rraiurt, rada rodas avros vy-

. Nrs Tsraν νπέν τν iavrs arncas.