. 7 linum& Fabium, non, vt oportuit, veritatem retuliſre, fed

Philinum quidem omnia in Carthaginienſium fauorem ſcripfiſſe, Fabium vero contra,& vtrumque falſo: alter locus eſt Diodo-

ri Siculi cet.²

Poſſit alicui ex eodem Polybii ſilentio fubnaſci ſuſpieio, omnia illa, quae de Regulo ad obtinendam pacem redimendos- que captiuos Romam miſſo, indeque, cum vtrumqueę fortiter ac pertinaciſime disfuaſiſfet, Carthaginem reuerfo vulgo nar- rantur, haud minus inter Romanorum ſcriptorum commenta debere referri Beaufortum quidem parum ab ea ſententia abeſſe, teſtantur haec eius verba p. 337.: Le filence de cet auteur me feroit presque mettre l'Ambaſſade de Regulus au meme rang, que ſon ſupplice,& me feroit croire que l'un n'eſt pas plus fondé que l'autre. Poffit& hoc ad firmandam eam opinionem addi, variare hiſtoricos in enarrandis fingulis, quae ibi accidiſfent. Sic v. g. quae de conuocato a M. Ati- lio extra moenia ſenatu, qui mos reſpondendi legatis hoſtium erat, apud Dionem Cacum& Zonaram leguntur, in Cicerone ceterisque eius rei feriptoribus fruſtra quaefiueris; ſic Tudita- nus teſte Geio N. A. VI, 4. Regulum captum, ad ea guae in ſenatu Romae dixit, ſuadens ne captiui cum Cartha- ginienſibus permutarentur, id quoque addid ſſe afirmat: vene- num ſibi Carthaginienſes dediſſe non pracſentarium, ſed eius- modi gquod mortem in diem proferret; eo conſilio, vt viueret uidem tantiſper, guoad feret permutatio: poſt autem graſſan- te fenſm veneno cor tabeſceret. Pacanius autem, Eutropi Metaphraſtes graecus, etiam illud nullibi alias obuium ad- iungit: Regulum falua iurisiurandi religione apud fuos potuiſ- ſe remanere; docuiſſe enim e ſacris carminibus pontifcem

Maxi.