——— 7

de veteri fua poſſfeſſione depellantur, quin pernicioſis ignis quaft& aqua— venia voci!— interdicantur: deinde multo me- Uora in vniuerfumque vtiliora recipiantur donenturque ciui- tate. Tum vero, quum iis praeſertim ſententiis, quae ſcelera nulta& foeda viuidiſſimis coloridus oſtendunt, animos imbu- endos ſecum conſtituerit religionis praeceptor; quumque, quan- tum illae vtilitatis, tempore commotarum cupiditatum, largian- tur, ſi extemplo in memoriam reuocentur, fibi aliisque per- fuaferit; quam duratura felieitas in genus humanum ex his fane aureis libris redundabit! Et quo ſe firmins hae gnomae ipfa fua breuitate animo infigunt, altioresque agunt radices, eo eſt minus homileta catechetaue periclitaturus, ne oleum& operam perduit. Potius in his curis, quas confert ad amabi- le virtutis regnum hac quoque via amplificandum, capiat ille magnam voluptatem neceſſe eſt, quod fieri non poteſt, quin in dies liquidius perſpiciat, fua ipſius experientia teſte, quod Lyricorum facile coryphaeus ſcripſit: Quo ſemel eſt imbuta recens ſeruabit odorem teſta diu.

Extat in Tan. Fabri praefatione ad Publii Syri ſenten- tias: Non abs re fortaffe quis eas cum Hermis illis compa- rauerit, quos olim Hipparchus(rem narrat Plato) praeceptis quibusdam inſcriptos, quae vno verficulo continebantur, per compita vrbis Athenienfis& ſingulos vicos ideo curauit erigi, vt ciues& ruſticos homines, hac illac praetereuntes, ad fa- pientiae ſudium vocaret.“ 1d praecipue etiam in laudatos ſupra libros conuenire mihi quidem videtur.—

Vtilitate vtriusque anthologiae, a breuitate, demonflrata, mibi liceat, de eorumdem ſeriptorum in omnes omnium ho- minum ordines atque actates longe lateque diffufo vſu diſſere- re. Siue fint lectores diuites ſiue pauperes— fiue domini

ſiue

1 1