a(7) e parata, ſic affecta, quae Ninus ac Semiramis egerunt, ore homi- num circumerrabant. Quid? haec iam fabulis ſimilia ab hi- ſtoricis annalibus legis iuſſu inferebantur, qui more ſuo atque ingenio prodigiorum amantiſſimo ea iterum amplificarunt.— Non igitur Ninus magnam Aliae partem bello domuit, ſed totam, nec Aſiam ſolum, ſed& Aegyptum, non centena mil. lia militum imperio eius obſequuta ſunt, ſed plus decies cente- na millia.— Non tumulum grandem ſepulcro mariti Semi- ramis ſuperſtruxit, ſed montem coelotenus exſurgentem.— Quid eſt, quod miremur, multa a Cjeſia relata portentis affi- nia eſſe? cum materia, ex qua hiſtoriam conſtruxit, iam fidem exceſſit. Verum enim vero haec non ſunt omnino abiicienda, fabuloſa ſi deuoluas, vera reliqua habes. Etenim res verae eſ- ſe poſſunt, etiamſi hyperbolico quodam narrandi genere pro-

ponantur. Saltem eo in Creſiam, quo in Herodotum animo ſimus oportet. Haec de fonribus.

Reſtat igitur, vt de fide Creſiae dicamus. Ariſtoreler non multo illo recentior, mendaciorum amoris eum arguit 4), quod autem ad ſpecialem Indiae deſcriptionem pertinet, cum philo- ſophus Aſſyriae hiſtoriam laude dignam habuit b). Sane per multa, quae Creſtas de rerum indicarum natura retulit, ſunt fa- buloſa c). At ne haec quidem fidem eius in ſuſpicionem de ducere valent, quia ipſe fatetur, plura ſe, ſiue mauis, plurima fundo audita annotaſſe. Audias ipſum: ³& ra Hier, inquit, uo 1„ Pee, ra ε rag Auνααν μαα?dοων οννν 81J0r A). Ne- que a) De gener. animal. Lib. II. cap. 2. G Hiſtor. animant Lib. VIII. cap. 25. 5) Erbic. Lib. I. cap.„. 4) Vid. Phor. excerpr.

56) apud eundem.