20

vam sedem e Calletis nomine dicionis suae fluminis nuncupasse, cujus fluminis pari- ter atque urbis nomen modo uno, modo geminato 4 scriptum invenitur ¹²⁵).

§. 3. De situ urbis. Callatin in ora Ponti ea sitam, quae vel Thraciae vel Mysiae s. Moesiae, vel Scythiae minori tribuitur, a Tomis(hodie Tomesvar) versus meridiem CCLXXX stad. removet Strabo, CCC stad. Arrianus et Anonymus, XXX mill. pass. Antoninus in itinerario suo, XXXIV m. p. Tabula Peutingeriana. Qua discrepantia haud facile offenderis, si variam fuisse vario tempore viarum directio- nem reputaveris ¹³⁴). De situ urbis vel de nomine hodierno non minor est geogra- phorum recentiorum dissensio; reperiuntur nomina Callati, Callat, Calica, Calliera, Pandalla, Pancallia. Meletius in Teıρασeρ nœdeʒ a»eG*⁷) haec habet: Kad- Aœτνςε, œd Kaddœtta, ndςᷣ επαα̈νααανοsᷣ, rlμα HOar³ενυιν ονς rœeννν ε- You‿ν Hayxdaa. Kdddavrga, ad) rᷣ, nαςαια ri deyμᷣ ν Ldayra.

§. 4. Hisloria Callatianorum. Utut est, Callatis antiqua, ad navigationem et mercaturam cum Scythis et Graecis iis, qui oras Scythiae maritimas veluti limbo quo- dam coloniarum praetexuerant, faciendam multiplicem opportunissime sita, ad insignem aliquando potentiam evecta fuit, qua et oppida circumjacentia sibi submittere stude- bat et nova quaedam in vicinia condidisse videtur. Ejusmodi Callatianorum empo- rinm fuisse Heracleam illam censeo, cujus Plinius I. c. mentionem fecit, quamque Aelianus ¹³³), ubi de mirabili piscium captura narrat, circa Navium flumen prope To- mos commemorat et Naxum portum suo tempore appellatum esse Munsterus docet a Stuckio ad Arrianum I. c. laudatus; Tomos ipsos a Callatianis bello petitos esse infra videbimus. Magnas vero Callatianorum et opes et auctoritatem inter civitates illius tractus Graecas gentesque barbaras fuisse documento bellum est, quod(Ol. 116, 4.= 313 a. C.) cum Istrianis, Odessitis aliisque civitatibus finitimis cumque Thra- cibus et Scythis conjuncti adversus Lysimachum gesserunt, qui victis illorum sociis, ut defectionis auctores puniret, Callatin castris circumdedit, sed quum Antigonus terra marique obsessis opitulatum subvenisset, mediocri relicta manu, robora exerci- tus abduxit.**). Sed fortiter tum Callatianos restitisse Macedonibus documento sunt, quae Diodorus ¹³⁶ de Eumelo tradidit, Bospori Cimmerii rege,(Ol. 117,4— 119, 1.= 309— 304 a. C.) Is quum Byzantios et Sinopenses ceterosque Ponti accolas Graecos beneficiis prosequeretur, singulare in Callatianos quoque munificentiae exem- plum edidit. Namque obsidione quum illi premerentur a Lysimacho, magnaque rerum necessariarum inopia laborarent, mille eorum, qui ob victus penuriam emigraverant,

126) Lectio Ka⁴dæris confirmatur nummis, qui fere omnes Kallarixvcv vel KalJarla sistunt. Cfr.Tzschuek. ad Melam T. III. p. 85.— KälAuvda apud solum Arrianum in Peripl. P. E. p. 24. invenitur; Galata apud solum Jornandem Success. Regn. p. 83. ed. Vulean.— Fluvium Mariandyniae Memnon KalA„a vocat c. 22, Ka*nra Marcianus Heracleota, Arrianus et Anonymus in Periplis et Eustathius ad Dionys. Perieg. p. 793; contra ea Ka³ανQQ6 Thucydides IV, 75, et Kdlrnua Diodorus XII c. 72. ¹²⁶) Mannert. Geogr. T. VII. P. 129. 1²⁷) T. III. p. 48. ¹²⁸⁶) De Nat. Anim. XIV c. 25. 12²⁰) Diodor. XIX c. 73. 1⁰) L. XX c. 25.