Demetrius Poliorcetes, postquam medio vere anni 287 a. Chr. n.(ol. 123, 1) regno ejectus auctumno sequenti in Asiam est transgressus ibique aestate jam adulta a. 286(ol. 123, 3) in manus venit Seleuci Syriae regis, in vinculis decessit nondum expleto tertio captivitatis anno a. 283(ol. 124, 1). ¹) Tum demum pius ejus filius Antigonus, cui Gonatae erat cognomen, postquam patre a Seleuco capto per tres fere annos Graeciae regnum administravit, regium titulum assumpsit operamque dedit, ut paternum regnum recuperaret, quod inde a fuga Demetrii deinceps Pyrrhus, rex Epiri, Lysimachus, Seleucus Nicator, Ptolemaeus Ceraunus aliique complures, qui regiam potestatem aucupantes vix comparatam amittebant, omni regimine sublato tanta vexaverant crudelitate et effrenata licentia, ut Porphyrius Macedoniae, qui tum erat, statum jure appellaret anarchiam. Id quidem Antigono contigit decem fere annis post patris captivitatem sub finem anni 277(ol. 125, 4). Quum enim cum Nicomede, Bithyniae rege, foedere junctus Antiochum Soterem, Syriae regem, ejusque socios Gallos Pyrrho in Italia commorante devicisset, pax ab utraque parte jam din exoptata quum aliis condicionibus facta est, tum maxime ea, ut Antigonus rex Macedoniae agnosceretur et, quo artior fieret societatis colligatio, Phila, Antiochi regis soror²), Antigono desponderetur. Sed regnum vix restitutum neque satis adhuc corroboratum paulo post novis jactabatur belli tempestatibus, quum ineunte anno 274(ol. 126, 3) Pyrrhus Epirota re contra Romanos male gesta ex Italia redux nil antiquius haberet, quam ut et maculam bello susceptam novi alicujus belli fama deleret et praedae dulcedine militum animos sibi reconciliaret. Nam da 1eε αιονυννν̈ οοσ νκαρνμαμε u deᷣa ig 8lc Iraalav Sondsla diαναlæν, ut Pausaniae(I. c. 13) verbis utar, statim Antigono bellum indixit atque co- piis ejus mercenariis celticis fugatis Macedonum phalangem summis pollicitationibus ad se pertraxit. An- tigonus ipse maxima eaque pulcherrima regni parte amissa, quum alter quoque exercitus, quem Thessa- lonicae paraverat, a Ptolemaeo Pyrrhi filio ad internecionem esset deletus, cum paucis discriminum peri- culorumque comitibus fuga salutem petiit. Jam vero quum parum abesset, quin totam Pyrrhus Mace- doniam in suam redigeret potestatem, etsi unus erat omnium ad praesentes occasiones arripiendas para- tissimus, tamen etiam majoris victoriae spe pellectus a Macedonia in Peloponnesum copias suas deduxit Spartamque urbem obsidione clausit. Quae res dum aguntur Antigonus, quum Macedoniae urbes prae- sidiis et munitionibus firmasset, quippe qui sciret, Pyrrhum Lacedaemone subacta in Macedoniam ad per- sequendum ibi bellum esse reversurum, in Peloponnesum profectus est, ut Spartanis auxilium ferret ur- bemque ex obsidione eriperet. Quo nuntio accepto Epirota statim copiis nonnullis ad coércendam urbem relictis contra Macedones signa convertit et, quum Ptolemaeus filius, qui novissimo praeerat agmini, a Spartanis per insidias interficeretur, ipse ad Argos urbem accessit, unde Antigonus in Laconicum agrum exercitum erat immissurus. Ubi proelio commisso Pyrrhus primo quidem victor hostes in urbem fugientes nimis acriter est persecutus, atque Macedonibus, inter quos Halcyoneus quoque erat Antigoni filius, intra muros majore cum fortitudine repugnantibus a suis relictus tegulae ictu a muliere quadam dejectae in- teriit a. 272(0l. 127, 1). ³) Tunc demum rege illo seditioso ac turbulento mortuo Antigonus incolumes habebat fortunas suas atque pace cum Alexandro Pyrrhi filio facta tranquille vitam traducebat.

1) Temporum descriptiones, quas ego in rebus Macedonicis enarrandis meas ſeci, nituntur et in egregia Clintonis computatione, qui(Fast. Hlell. p. 249 sqd. ed. Krüger) varias illas ac plane diversas Porphyrii, Eusebii, Plutarchi, Luciani aliorumque ra- tiones recte explicavit, et in sagacissima Droysenii temporum illorum enarratione(Gesch. des Hellenismus I. v. l.) et in iis rebus, quas Mueller(Fragm. hist. graec. III p. 700) ad Porphyrii fragmentum quartum(§. 8), ut errores in temporibus la- tentes paucis exponeret, acute adscripsit. Quos omnes secutus est Peter(Griech. Zeittaf. p. 133 et 135. n. 63 et 73.)

2) Errant Suidas s. v. A0urog et qui eum sequitur Niebuhr(Kleine Schrift. I. p. 227), hanc Philam Antipatri esse filiam dicen- tes. Quam in matrimonium duxit Antigonus, Phila erat Stratonicae sororis et Seleuci Nicatoris filia. Phila Antipatri filia mater erat Antigoni.

3) Quo anno diem obierit Pyrrhus non solum ex temporum ordine pro certo colligi potest, sed etiam Orosii constat auxilio, qui (IV. 3) Pyrrhi morte comperta Tarentinos iterum nova adversum Romanos arma sollicitasse, conserto vero proelio a Romanis victos esse narrat. De quibus L. Papirium Cursorem et Sp. Carvilium Maximum css.(a. 272. a. u. c. 482) triumphasse ex tabulis capitolinis cognoscitur.