9

Potestate admodum diminuta ad Plebem summam omnium rerum gubernationem detulisset ¹⁰), Aeschylus quippe qui et nobili e gente ortus esset, et nobilitatis studio flagraret, Ol. 80, 2 O9 01exy, quae Ayæuεαμeνοωνπα oygöouvs, Euuevidas, IIoorcæ complectebatur, edidit, qua- rum tertia fabula, Eumenides dico, Ariopagi institulionem celebravit. Vicit quidem Dionysiis, sed obtrectatores poetae, cum victorem eum renuntiari audirent, apertam esse in Eumenidi- bus mysteriorum profanationem vociferantes ingentem in theatro tumultum ediderunt. Neque multum afuit quin lapidibus poeta obrueretur; quapropter cum id cavens ad Bacchi aram

confugisset, Ariopagitae ab adversariis ut apud se reum facerent, postularunt. Qua re permoti

Aeschyli adversarii diem ei dixerunt. Atque chori ‿ouJiaæ in exitu Eumenidum repraesentata

proſanati mysterii suspicionem ob quandam pompae Eleusiniae similitudinem videtur praebuisse. Impictatis ergo incusatus, cum ob merita erga patriam et sua et Cynegiri fratris, qui mudato brachio mutilo commiserationem indicum commoverat, tum eo quod se inscientem mysteria laesisse demonstrabat, capitis absolutus est ²*). Tamen ea res ita commovit Aeschylum, ut reliclis Athenis iterum in Siciliam proficisceretur. Gelac Ol. 81, 1 diem obüt supremum. Eius

Muellerus v. Argum. Suppl. in edit. Aesch. Butl.,

1. et Welckerus in Aesch. Tril. p. 401 post Ol. 79, 4 Aeschylum Supplices edidisse suspicati sunt,

duorum auctoritatem sequor. Hauptius(Aesch. Suppl. P. 108). Ol. 79, 1 actam esse fabulam existimat inanibus profecto argumentis usus.— De trilogiae huius

compositione consentiunt A. G. Schlegelius(Ueber d. dram. Kunst u. Litt. I. p. 138), Bluemnerus(Ueber d. Idee d. Schicksals in d. Tragoedien d. Aisch. b. 99), Genellius(Attisches Theater p. 21), Conzius (Einleit. z. Uebersetz. der Schutzfleh. p. X sedd.), Welckerus(Aesch. Tril. p. 300 seq.), Hauptius(ad Aesch. Suppl. p. 112), quorum coniecturae non dabitavi, quin calculum adiicerem.

contradicit(Opusc. II. p. 309 seq.), sed eius argumentis a Welckero satis responsum

19) Diod. Sic. XI. 77. Plut. Arist. c. 15. 20)

Hermannus quidem Vvidetur.

Auctor Vitae Aesch. Schol. Arist. Ran. 1155. Schol. Aesch. Agam. Argum. Blomf. ad I. c. p. 5 ed. Lips. Boeckh. Graec. Trag. Princ. p. 36. Diod. Sic. Xl. 78. Stanleius ad Catalogum fabularum Aeschyli argumentum Protei ex Bacchi fabulis desumptum atque Bacchum a Proteo Aegyp exceptum caput fabulae fuisse suspicatur. Boeckhius Menelai cum Proteo cont Odyssea Homerus tradidit, repraesentatam fuisse censet 1. c. p. 28. 268. Adsentitu II. p. 308, negat Welckerus in Aesch. Tril. p. 508. Antiquitatis testimonia de sO dvrirenréuον p. 686. Cuius ultima verba bene annotat Hermannus demonstrare, LanSand Aeschyli non in Verbis Sed in magno aliquo aperto crimine esse versatam. In choro Eumenidum aconisationlis causam fuisse ex iis elucet, quae Auotor V. Aesch. et Pollux(IV. c. 15) narrant, quamquam balbutiunt. Cf. Herm. in Opusc. II. p. 128 seq. 140. 163. Impictztis renm ſactum esse Aeschylum ex Ael. V. H. V. 19 patet, sed Alianas Aminiam cum Cynegiro confudit, ut in n. 8 indicatum est. Impietas autem fuit mysteriorum profanatio, V. Arist. Ethic. Nicom. III. 2. Cuius e verbis idem elucet, quod Apsinis verbis significatur, in actione quadam i. e. crimen versatum esse. Bene locum explicavit Lobeckius in Aglaoph. I. p. 77 et 82 secl. Accedit Heraclides Pont. ap. Eustrat, ad Aristot. 1. c. Quid vero Aeschylus in Eumenidum choro peccaverit, non ita facile est auspicari. Herm. in Opusc. II. p. 163 id poetae crimini datum esse existimat, quod pro tribus, quas Civitas coleret, Furiis multo plures introduxisset. Lobeckius olim in libellis de myst. graec. argum. III. p. 11 et de praecept. myst. I. p. 5, nunc in Aslaoph. I. p. 81 seq. Ariopagitarum pompam faces ardentes praeferentium et Furiarum solemnem deductionem suspicatur Eleusiniae daduchiae

. 12²]

tiorum rege hospitio entionem, quam in r Hermannus in Opusc. Sunt. Porro vide Apsinem in Opusc. II. p. 163 satis

in chori repraesentatione