8

Ol. 78, 2, quo anno Hiero rex obiit“*), Achenas reversus, Ol. 80, 1 videtur Aiyurrtove, Bas- r10αm, ſaναds docuisse. Ne huius quidem trilogiae satyricum drama in notitiam nostram

venit*³). Sed cum eodem anno Ephialtes vir popularis potestatis amantissimus Ariopagi

——

Welcker. Aesch. Tril. p. 114. Sed Welckerus de ea re accuratissime omnium disseruit 1. c. p. 5 sedq. Supplem. p. 30. sed. Cuius sententiae acerrime repugnat Hermannus in Diariis litt. Lips. 1825. n. 1 seq. Opusc. IV. p. 253 sedd.— Quod ad primae actionis tempus attinet, aliquid momenti habet quod Aetna mons Thucydide teste Ol. 76, 2(v. III. fin. cf. Diod. Sic. XII. 58.), secundum Marmor Oxon. Ep. 53, cuius computatio accuratior videtur esse, Ol. 75, 2 arsit. Post hanc Aetnae eruptionem Prometheum vinctum esse actam ex Oceani vaticinio v. 371 seq. patet. Schneiderus in Praef. ad Indicem Lect. hiem. 1823 aliquanto post actam esse fabulam censet, quod cum tertius actor ab Sophocle sit inventus, qui primum docuerit ſabulam Ol. 77, 3(rectius 01. 77, 4), non potuerit ante eum annum fabula produci, quae tres simul in scenam actores afferret. Atqui in Prometheo prodire statim in principio Prometheum, Vulcanum et Robur. Nam etiam Prometheum quamvis tacentem ea

argumentationi assentior, cum ii, qui Aeschylum tertii actoris inventorem perhibent(Aristoteles apud Themistium Orat. XV. p. 385 ed. Petav.

Paris. 1618 et is qui Auctarium vitae ap. Robort. scripsit.), errare videantur. Non assentitur Hermann. in Opusc. II. p. 146. n.„Rectene an secus id dixerit vir doctissimus tum poterit iudicari, cum constabit, utrum histrio immotam illam per aliquot horas stationem sustinere potuerit, an simulacrum fuerit, quod manibus pedibusque religatum et cuneo per medium pectus adacto rupi affigebatur. Haec coniectura, quae etiam a Welckero in libro de trilogia Aeschyli p. 30. prolata est, habet quidem, quare in dubitationem vocetur, ut in censura illius libri in Diariis litt. Lips. a. 1825. 1 p. 7 indicavi, sed habet etiam quo valde probabilis esse videatur.“ Probabilitatem quandam inde oriri existimant Hermannus Welckerusque, quod per duas prope fabulas rupi affixum esse difficile videatur et molestum fuisse histri

oni. Quae tamen molestia si non sublata at valde deminuta est temporis intervallo quod inter Prometheos a

lterum tertiumque intererat. Accedit quod etiam dum affixus esset histrio, hac re sublevationem quandam eum esse nactum verisimile est, quod non tam staret, quam ad rupem se acclinaret et quodam modo sederet. Quodsi nihil habet illa coniectura, quo probabilis esse videatur, quid faciamus ei, si duaedam sunt, quae graviter repugnant? Ipse Hermannus magnopere eam labefactat cum quaerit, quo modo illud simulacrum, cum Prometheus vinculis exsolutus de rupe descensurus esset, cum histrione potuerit commutari? OQuod de hac re Velcker. in Supplem. P. 58 seq. disserit, difficultas eo non tollitur. Altera difſicultas eaque maior exorituy si duaeris, duomodo simulacro substituto cachinnum spectatorum effugerit Aeschylus? An putas pro homine simulacrum per dromum transportari, rupi affigi, acerbis verbis a Robore castigari, cum multi prope dromum sederent, exigua 6sSet scense latitudo, et die fabulae agerentur, tamen non sensisse spectatores? Quae cum ita sint, Prometheum post Ol. 77, 4 actam esse veri simillimum est. Neque tamen mullo— si recte Reisigius in Enarr. ad O. C. p. 103 Versus 1056 seqq. ad Pausaniam spectare existimat. Pausanias autem Ol. 77, 4 proditionis convictus Spartae occisus est. Vide Thuc. I. 134. Diod, Sic. XI. 45. Poppon. ad Thuc. T. II. P. 562. Accedit quod Aetnae erumpentis descriptio Siculorum acoedunt Siculae sive Doricae voces formaeque(vv. 273.700. . 1 6οοο). Conf. etiam Athen. IX. p. 402. Quapropter si omnia, quae nobis prolata sunt, in unum collegeris et accurate perpenderis, Prometheos Ol. 78, 1 aut 2.

Syracusis editas esse vix negabis..

17) Diod. Sic. Xl. 38. et 66. Minus accurate Aristot. Polit. V. c. 12. Discrepat Schol. Pind. Pyth. III in.

1. 4 Plane aliam temporum notationem exhibet Marmor Oxon. Ep. 54 et 56. cf. Diod. Sic. XI. 53. 18) Athenienses a Lacedaemoniis, quibus in Ithome oppugnanda occupatis auxilio Venerant, remissi OI. 79,

4 cum Argivis Lacedaemoniorum adversariis foedus fecerunt. Conf. Thuc. I. 102. Dodwell. Annal. Thuc. p. 636. T. II. ed, Thucyd. Beck, Ex laudata Argivorum civitate Boeckh. Graeoc. Trag. Princ, p. 34, J

in scena tamen agere. Cuius

potissimum in gratiam exhibita videtur, 2, 1—-— 906 ε⁴eςσσοε. 568 d4εν 6§. 607 dοαασ. 62

0.