Aufsatz 
Über das Leben und die Werke des Aeschylus : Abhandlung in latein. Sprache / von [Eduard Reinhold] Lange
Entstehung
Einzelbild herunterladen

7

Sophocles, qui tum primum tragicus poeta processit, ei cum alias fabulas tum Triptolemum opposuit. Post ludos finitos cum rixae et conflictus spectatorum exorti essent, Aphepsion archon arbitros certaminum non sorte constituit, sed Cimonem ciusque collegas, qui e bello adversus Persas ſeliciter gesto Athenas reversi in theatro deo solitas facicbant libationes, re- tentos atque iureiurando obstrictos considere et iudicium ferre coegit. Hi Sophoclem renun- tiarunt viclorem. Quam rem graviter ferens Aeschylus tempori ait tragoedias suas se dedicare atque haud ita multo post in Siciliam ad Hieronem Syracusarum regem abiit ¹⁴). Apud quem cum et auctoritate et gratia multum valeret, Atrvalovg sive Adarvælas sive Ativæy fabulam, Aeinae oppidi nuper ab Hierone conditi incolis felicem vitam augurans Syracusis docuit ¹⁴). Ibidem Persas iterum docuit*). Etiam veri simile est tres Prometheos auερφα⁶ςοωνf deοναε av⁶μαενον, cuius trilogiae satyricum drama ignoramus, Syracusis Aeschylum edidisse ¹⁶). Post

12) Schol. Aristoph. Ran. 1053 et 1058 Septem adv. Thebas post Persas actam esse testatur. QOuae fabula cum ageretur, Aristides inter spectatores fuit, v. Plutarch. Apophthegm. Regg. T. VIII. p. 116. ed. Hutt., qui post annum fere quartum, quam Themistocles Athenis erat expulsus, decessit. Themistocles Ol. 77, 2 expulsus est, Aristides igitur fere Ol. 78. 2 diem obiit supremum, v. Corn. Nep. Arist. 3. Diod. Sic. XI. 54 et 55. Ne vero Septem adv. Thebas Post Ol. 77, 4 actam esse suspiceris, Ol. 77, 4 iter in Siciliam ab Aeschylo factum esse moneo, de quo v. Excursum. Deſnito igitur actionis tempore, restat, ut cui trilogiae annumeranda sit fabula, indicemus. OQuae quidem quaestio viros doctos mirum quantum exercuit. Sibelisius in Diatr. de Aesch. Pers. p. 24 et Herm. in Opusc. II. p. 314 seq. Laium, Oedipum et Septem adv. Thebas una trilogia connexas fuisse censent. Boeckh.(Graec. Trag. Princ. P. 269) fabulam hanc Epigonis esse continuatam opinatur. Welcker. in Aesch. Tril. p. 359 sec. hane trilogiam constituit: Nemeam, Septem adv. Thebas, Phoenissas. Aliorum coniecturas enumerare longum est. Ego quidem argumentis virorum doctorum accurate examinatis non potui, quin in Sibelisii Hermannique sententiam discederem.

13) Plin. H. N. XVIII. 12. Lessing. Vita Aesch. p. 356. Laocoon p. 296. Boeckh. Graec. Trag. Princ. p- 104. Welcker. Aesch. Tril. p. 514. Marmor Ox. Ep. 57. Auctor Vitae Aesch. Plutarch. Cimon. p. 2353 sed. Hutt. Diog. Laert. Socrat. 23, 44. Diod. Sic. Xl. 63.(pro Datwvos Jac. Palmer. Ape wtovos scribendum esse vidit. Cf. Bentl. Opusc. p. 308.) Athen. VIII. p. 347, e; quem compilavit Eustath. ad Iliad. 2 256

(p. 1298, 57). Aristoph. Ran. 819. Pausan. I. 2, 3. Cf. Dodwell. Annal. Thucyd. p. 625 ed. Lips. Herm. Opusc. II. p. 149 seq. 8

14) Auctor Vitae Aesch., sed pro zdeo Alrvas cod. Ask. D. lectionem xzae Alrvalas restitue. Idem coniecit Welcker. Aesch. Tril. p. 366. n. Minus accurate Auctor ille zdze xriovroe dicit, quoniam Aetna oppidum Ol. 76, 1 ab Hierone condi coeptum esse testatur: Diod. Sic. XI. 49. cf. Strab. VI.§. 3. p. 268. Boeckh. Graec. Trag. Princ. p. 51. seq. Herm. Opuso. II. p. 150. Ceterum tam pauca ex hac tragoedia supersunt fragmenta, ut ne titulus quidem qui fuerit satis constet. Nam in Catalogo zbπν Aoxνdoν Ooαιαα ιωνꝙ bis Alryaros legitur. Alrvac apud Steph. Byz. v. Hadiαs. Sed apud Hesych. v. Kôostrrovas, Macrob. Saturn. V. 19, Lydum de Mens.(in fragmentis post librum de Ostentis p. 275) ed. Hase Par. 1823 Aicva legitur. Idem Hesych. v. Aluns et Auakiuey Aeschylum iruatees Litat⸗ dnooum Soriptor Vitae consentit. OQuapropter non video cur Welcker. 1. c. lectionem Aüzva ceteris praetulerit.

15) Supplem. Vitae Aesch. ap. Robort. lectionibus codd. Ox. et Guelf. emendatum. Schol. Arist. Ran. 1060 ubi dαεεςασeννσασ pro ds⁴εςαeνναα scribendum videtur.

16) Prometheum rνορσοσ tragoediam non satyricum drama, eamque diversam a Prometheo xuναας fuisse Primus Hemsterhusius vidit ad Polluc. Onomast. IX. 8. segm. 156. Tres illos Prometheos trilogica Compositione inter se cohaesisse iam ante Welckerum fuerunt qui suspicarentur, quos enumerat