6

proelio occiderant, elegiaco carmine honorarent, poctarum elegiacorum certamen Ol. 72, 4 constituissent, Aeschylus a Simonide, praestantissimo poeta elegiaco, victus est*). In tragicis vero certaminibus Ol. 73, 4 primum vicit Aeschylus. Quotiens victoriam Dionysiis reportaverit, non liquel, nam alii terdecies dicunt, alii octies et vicies. Qui octies et vicies, eas victorias adnu- merasse videntur, quas post mortem per Euphorionem fllium aliosque, qui eius partes seque- bantur, Aeschylus rettulit. Neque quot fabulas docuerit satis constat, sed plus centum docuisse veri simile est*). Ex hoc tanto carum numero septem integrae ad nostram venerunt aetatem, ceterarum fragmenta maximam partem exigua et tituli servati sunt. Tam ingens praestantis- simarum fabularum naufragium fecimus! IIlae vero, quae supersunt, ita sunt inscriptae: IIEHoοα Enra en Oy„æs, IIoοααυνεος 9sόαεε, IxτQ⁶εε, Aycuεαναων, Xonpo⁵, Evdde- „⁰“⁰. Quae quando singulae primum aclae sint, et quarum tetralogiarum sive trilogiarum partes fuerint, iam demonstrabimus. Vicit Aeschylus tetralogia, quae ex his fabulis constabat: Serer, Ie⁹αα, IAar IIorvεst, IIHονιεν οπυνυεασε*, Ol. 76, 4*¹). Ante Ol. 77, 4 aut eo ipso anno Adον, Oi0ον, Enrd enl Oi,Bas una trilogia comprehendisse Aeschylus videtur, cui trilogiae quae satyrica subiuncta fuerit fabula nescimus ¹*). Si Ol. 77, 4 acta est trilogia,

Lucian. Demonax 53. Justin. II. 9. Herodot. VI. 114, ad quem locum W. Valcken. Diodor. Sic. XI. 27. Aelian. V. II. V. 19. Plutarch. Sympos. 1. Quaest. X. p. 52 ed. Hutt. In iis, Auae de Cynegiro et Aminia traduntur, non omnia inter se bene consentiunt. Nam Eustratius a Cynegiro, Aelianus ab Aminia ait Aeschylum in iudicio(v. notam 20) esse adiutum. Porro Aminias, quem post pugnam Salaminiam fortitudinis praemium nactum esse memoriae prodiderunt Aelianus, Diodorus atque Herodotus(VIII. 84. 93) ab aliis Aeschyli frater(v. notas 1 et 20), i. e. Eleusinius, ab Herodoto Atheniensis quidem, sed idem Pallenensis appellatur. Quam controversiam ut dirimeret negavit Hermannus(Opusc. II. p. 166) utrumque, nec affuisse Aeschylo in iudicio Aminiam nec fratrem Aeschyli fuisse. Atque illud quidem facile concesserim, nam fratres virtute eximia simillimos Aelianus potuit confundere. Sed fratrem Aeschyli fuisse Aminiam contra Herodotum affirmaverim, quippe qui cum nomen Amiaiae frequens Athenis esset, duos Aminias confudisse videatur. Neque magis Valkenario ad Herod. VIII. 84 assentior qui Aminiam Eleusinium eundem putat esse atque eum, quem ob virtutem initio pugnae Halaminiae probatam Plutarch. Themist, c. 14 laudat. Sed hic et Decelensis est neque fortitudinis praemio ornatur. 9) Scriptor V. Aesch, Brunck. Anal, I. p. 135, 148. Jacobs. Anthol. I. p. 68. 81. Id certamen Ol. 75, 4 esse jnstitutum, olim suspicatus sum, nam eo anno Simonides Athenis vicit, v. Marmor Oxon. Ep. 55. Diod. Sic. XI. 41. Brunck. Anal. I, p. 137. Jacobs, Authol. I. p. 69. Bentl. Opusc. p. 170 seq. Nunc vero Boeckhius V. Cl. ex Marm, Ox, Ep. 50 me docuit, Ol. 72, 4 Aeschylum a Simonide victum esse; de ua re in ultimo Inscriptionum Graecarum fasciculo expositurus est. Hermannus quidem(Opusc. II. p. 145. 153. 162.) Aeschylum Ol, 73, 1 a Simonide victum esse opinatur, sed Boeckhii argumentatio est expectanda.

10) Marmor Oxon. Ep. 51. Auctor Vitae Aesch, cum Supplemento Robort. Suidas v. Ao*νν2οο. Plutarch. Vit. X. Orat. p. 252. Hutt. In Catalogo ro.ν iοωνQάοωο dατιν septuaginta duae fabulae enumerantur. Sed vide computationem, quam instituit Welcker. Aesch, Tril, p. 540 seqq. Vide praeterea hos locos: Aristoph. Ran. 890 sed, et Acharn. 10 c. schol, Quintil. X, 1, 66., Philostrat, Vit, Apollon. VI. 11. p. 245. Suidas v. Eogooieνv. Conf. Boeckh. Graec. Trag. Princ. p. 32,

11) Aesch. Pers. Argum, Diod. Sic. XI. 52, Prometheum ruosaea non xνορꝙροσ⁷άmhuic trilogiae adhaesisse, docuit Welcker. Aesch. Tril, p. 119 seq. Idem p. 471 seq. et in Supplem. p. 176 seq. rövrior non TNoτνα Glaucum huius trilogiae tertiam fabulam fuisse efſicere studet,