11

Ad quas fabulas accedit poema quod inscriptum est’- fiie1: 212 nh:8 Kéuzcvgos,. 29 al Aeal Mu ab Aristotele oͤcwρdæ nominatum, ab Athenaeo oçtuc oluuεroov, de quo infra disputabimus. Px argumentis quae a poetis Graevorum tragicis tractata esse scimus propria Chaeremoni sunt Aa et Mivwiar, Alpecißoiu vero' et Outorhe ex iis fabulis, de quibus seribit Aristoteles Poet⸗XIII, Tανο τοσι μέην τἀ̈‿ο of oαα ou uuννονιακσ μονςι eκεέϑμοωυπQν,S d e9: dAi.⁵ olwlas af dαεαρτι νoννσκρiα⸗dννdus, Olo e AAruεαννα a ldmονν 98 xdlν eνονꝙ ναα Hoεoαm e Tiaeoον, aꝛ 5-οcᷣ&⁴ο⁷ guε ES-uεν 1 11ννενννςsdeεεανά⁷ τννσσ. cf. XIV fin. Neque caussa latet*).⸗ 6s 8 1 919 Satyrica dramata si scripserit Chaeremo, id quod negat Welckerus, ad ea referendae vi- dentur fabulae Achilles Thersitoctonus, Io, Dionysus. Quot autem omnino fabulas Chaeremo composuerit non constat neque aliunde de pleno earum numero licet coniecturam periclitari. Nam trilogias sive tetralogias poetam condidisse vix sibi quisquam persuadebit, licet ea com- ponendi ratio ad recentissima usque tragicae artis tempora Athenis obtinuerit; qua de re ef. Welcker. p. 894 sq. Neque quaeri potest, quot quasve poeta fabulas in scaenam commise- rit aut num quae commissae victoriam reportärint. Nullas enim docuisse fabulas Chaeremo- nem certe probabilius est. Quae autem id genus alia in eiusmodi quaestione in disceptationem solent vocari, ea quum expediri in hac nostra caussa nullo modo possint praeteriisse satius 88l3n Vix tamen dubium videtur, quin poeta, cuius etiamnunc octo circumferantur fabularum nomina tamcdue larga fragmentorum copia exstet et quo legendo veteres mirum quantum vide- antur fuisse delectati, ipse eximia quadam ingenii felicitate praeditus, in magna quae illis tem- poribus erat tum tragicorum tum tragoediarum ubertate earumque spectandarum legendarum- que flagranti studio vel potius furore, non parvum earum numerum composuerit. 2u Praeterea griphus quidam Chaeremonis asservatus est in vitem seriptus atque etiam tria epigrammata Chaeremonis nomine insignita, quorum de tertio quidem dubium visum est, num eiusdem poetae sit, qui superiorum fuerit auctor. Quum in Meleagri dπσεααραν Chaeremo receptus fuerit poeta, certe ex eo coniicias, eum satis antiquum fuisse. ef. Antholog. Gr. XIII p. 870. Quare nulla caussa adesse videtur, cur duo illa epigrammata, quae ad Argivorum et Spartanonum de agro Thyreatico pugnam spectant, ab tragico poeta profecta esse negemus.“

ar flt 11350 auBIIIG9A I kſ

65 21119

Ominn 16 8 104

IIH fF-

I gO 1V36⸗ 00 iuο

„ 4 1 III wns oftt ba 32 unnT aetola e irnnihni zuanp„ainol 1 JII. o

comicis poetis adnumerent. Qua de cau

: p⸗ Se.„, 1alane X ⸗

a di A dum bGmicum füisse statue- IAINA 1I rift 9

I Aennt h T 10. 1. 1 IIdIAB2 1 82 7

05D SFrtvenhorstius de caussis corruptae post bellum Peloponnesiacum apud Grabeos rtis tragiene p.: Immani; 1 2

.0 111 Jaſl h e n 1 una⁴⁵³s