-— 19—

fraudes struendas pecuniamque aliorum diripiendam paratissimus, quid multa? omni vita inquinatissimus, cui neque Cratinus, neque reliqui comici pepercerunt. Ac primum quidem commemoremus locum in Aristophanis Vespis 1182, ubi Bdelycleo his verbis, . Moychongeneig Q2e Suvedeei Aydgoeer l K2σοενε*, non sine summo ironiae colore Androclem et Clisthenem nominat, cum tamen in- signia nomina virorum nobilium(Tενναμον) et clarorum(Aναιχν) commemorare debebat. Aristophanes vero horum nomina inprimis usurpavit, ut propter turpem nequitiam cos castigaret, ita ut, si quidem aliunde nihil de Androcle cognitum ha- beremus, hominis naturam eo perspiceremus, quod artissime coniungitur cum Clisthene, quo nihil erat inquinatius. Cfr. Aristoph. Ran. 48. 58. 425. Nub. 354. Thesmoph. 242. 291. Lys. 623. 1095. Eceles. 580. Ach. 118. Eq. 1385. Av. 832 et Schol. ad hos locos. Praeter Aristophanem Teleclides et Eephantides, poetae co- mici Cratino aequales, Androclem acerbe exagitarunt et sectorem zonarium(Sα‿αάν rurr6οeν) nominarunt. Cfr. Schol. ad Aristoph. Vesp. 1182. Ita enim vocem restituo ex Aristophanis Ranis 784 et Schol; vulgata lectio mendose exhibetur 9νλι⁵αντειοντε,νοπνσ Eophantidis nomen in codem loco Scholiastae ad Vespas hodie perperam scriptum

O9ανιο egregie emendavit Flor. Christianus in Notis ad Aristoph. p. 150. ed. Kust.

idemque recepit Meinekius Quaest. Scen. I. p. 12. Denique considerantibus nobis

testimonium eiusdem Scholiastae ad Vesp. l. c., quo Androclem in ipsis Seriphiis doĩo, rro‿νν, τααοσνσπνεα nominatum esse accipimus, Cratinus hominis illius et turpes actiones et impuram mentem vocabulo eνν una quasi cogitatione accura- tissime comprehendisse ct percepisse videtur. Quam vero vitae rationem in priori parte versus generaliter adumbravit, eam in posteriori singulatim depingit vocabulo scilicet Aioναπνονσοπναοαέοννν lepide composito e t‿ννᷣαs, 2oνςρ et νορσ(πνινοααιeσε.

De Dionysi sive Bacchi natura nulla plane dubitatio est; recte pro Venere habetur inter deos masculos, eoque processit notio de eius habitu effeminatissimo, ut illa ipsa in proverbium abiret. Hane sententiam primum declarant grammatico- rum veterum glossae in Etym. M. 277, 2. lovic, o„vpcleelag al νννννςρ. ibid. 280, 23. Jovoc, o ue lgyera et apud Hesychium col. 1000. v. Mhovbe, ubi pro n⁴⁵εο ννωςα) Etym. I. c. scribendum est nGνιν τ)ννασς porro verba, quae ab inter- pretibus ad Hesychium I. c. laudantur, Eustathii ad Il. p. 629, 42. ed. Rom. 04 1εσ ειν Je⁸ν ν ννναοωνν mQmπονοσιeα S„νσꝙτο1ν ντιαιιSJεν eα aovedg(leg. aov); pd⸗eeln ue 95 ve 809 3-. Cfr. Etym. M. v. Ançο⸗ P. 133, 53. Inde

3