factum est, ut comici hanc Potissimum Dionysi indolem um singulis in— zude larum tum totis dramatis festive depingerent atfme in aliorum mores ad mulichrem lapsos mollitiam detorquerent. Hacc sententia, ut alias fabulas silentio praeteream, in Aristophanis Ranis sexcenties confirmatur.

Quae cum ita sint, hancce opinionem proferre audeo: Cratinus Androclem ob mollitiam muliebrem sive Dionysiam perstringit; Ecphantides, qui Dionysum scripsit, in cundem Androclem et ob scelestos mores graviter invehitur, unde suspi- cor hunc hominem in ipso Dionyso Ecphantidae, cuius mentionem facit Scholiastes ad Vesp. l. c., exagitatum esse et optime exagitari potuisse. Quam sententiam Tui probaverit, acutissimam sane coniecturam Nackii ad Choerilum p. 53.(Cfr. Meinek. Quaest. Scen. 1, p. 13.), qua Eecphantidae huius indicis fabulam detexit, nulla am- plius aut diſſicultate aut dubitatione impeditam censcbit atque lectionem, quam in versu Cratini secuti sumus, inde satis probabilem vocabit.

Quem mollem Androclis habitum ut accuratius declararet Cratinus, adiecit notionem pucllac(zι ο), cui et Dionysus et Androcles simillimus perhibetur. De-

nique sequitur in vocabuli Cratinei ultima parte(IIIPLNI) spur

cissimi et effe- minatissimi heluonis indicium. IIuod idem est quod dmπ Spotlr in Ar. Thesmoph. 222

22. vel oevety ihid. 223; quod Aeg. Burd. Scholia sic explicant: rouréore

dnetν α Seνπιοοον roigac alueοεν dvrag nat nalety. Cfr. ibid. 242. 243. sqq. et Scholia usque

istopli.

ad V. 284. Plurium exemplorum huius moris nefarii meminerit qui

Aristophanis fabulas perlegit. Clisthenes ob id flagitium in primis castigabatur et

fuerunt sane Androcles et Clisthenes par nobile fratrum. Dostremum vero Cratinus

ut consilium omnino conſiceret et Androclem virum muliere molliorem et corru- pltiorem declararet, in priori Androclis epitheto αοeνν masculum in posteriori floννασονσαοννσοπννοννν muliebrem habitum indicavit, ita ut, quem versum Euripides apud Aristophanem Thesmoph. 273. in Mnesilochum confert,

Avio εν ‿μάϊ bd οοσν α d„uν

T6 dl00g,

eum ipsum Androcli optime convenire eenseamus. Neque vero comicos raro usos

esse hoc conviciandi genere, ut scilicet virorum naturam scelerum et libidinum

quod feminarum nomina iis tribuerent, luculenter docent loci Aristophanis Nub. 665— 693, ubi

maculis pollutam eo notarent,

(691) diserte femina nominatur Amy-

nias, quem teste Scholiasta ad h. l. a Cratino in ipsis Seriphiis, sine dubio simul cum

Androcle, exagitatum esse scimus. Rem ipsam interpretatur idem Scholiasta l. c.

.„„,„ 3„*„ 1——„ his verbis: Toyaiνu Tie Aauvela] IIOòg i wuraes od 6„, rog Ense,„aud de