-— 44—

.„0..„ lceibus satisfaciamus. Itaque nos certa coniectura ducti mutato rrn in rıετ

Üüüae lcgibes.. etran d ti indicam qu 1 1 extra du- fragmentum illud grammaticae vindicamus, eoque magis hanc mutationem— T 8 7....... 3 1 it r 3 1 apicibus eiusmodi

pitationem positam esse arbitramur, quo maiorem negligentiam in an

.... z a.„, 16 ponendis sexcenties declararent librarii. Pendet autem dativus riron cum reliquis

dativis eiusdem potestatis ex voce οG⁰¹(˙§, cuius adiectivi nomen proprium vel 0 personam, quae in fabula Cratini haud dubie aut nominabatur aut in ipsa scena

deridebatur, antiquitas nobis invidit vel saltem non diserte indicavit. lam vero re-

motis illis difücultatibus, quas sermo ipse paravit, alius isque amplior aperitur cam-

pus disquisitionis, quae in verborum sensu perscrutando versatur. Admodum sane 41. 1.

me offendit pessimus iste canis, qui statim ab initio occurrit

atque hucusque viros doctos tantopere vexavit, ut, quomodo tamdiu locum suum

iniuste occupatum re-

tinuerit, mirandum esse videatur. Mihi tamen Persuasissimum est, cum non a Cra-

tino sed ab indocta cuiusdam librarii manu inductum esse; quem itaquc statim

ciiciendum alque columnam in eius vice exstruendam esse censeo. Nullius enim

.... 4 ponderis est coniectura virorum doctorum, qui cane Dodonaco aes, quod motum et

agitatum canis instar per totum diem latraret, signiſicari

contendunt. Igitur de fr

ogmento Cratini scribendo atque distinguendo ego sic statuo: Koartos ν ⁴o νιν̈νοιι

G⁶ουννν

„„ 7„„„ 8

7lod, Soνον᷑mν⁷, rlr,„2ν Qποπw⏓tG εs. Ad mensuram duod attinet, Juam nedue cditiones vcteres indicant, neque interpretes uno verbulo unquam commemorarunt ante Runkelium, cuius metrum anapaesticum

cum ipsa lectione collabitur, versus ad hexametros revocandi sunt, quorum prior duos ultimos pedes servatos habet cum spondaco in quinto, alter elegans

est et in- teger. Ut in veteri comoedia Cratini potissimum ma 5

rum usus con- spicitur, ita in fabula, ex qua hie locus laudatur, id versuum genus usurp

gnus hexametro

atum esse dg poc. Athen. III. p. 86. E. Jocus emendandus est ex Athen. III. p. 92. E.) et ibid. IV. p. 164

nui exhibentur. NVulgata lectio zuvs nihil valet in versu,

diserte testantur fragmenta apud Suidam v.(qui ., ubi tres conti- quod penultimam corripit; „ Perbene quadrat, ita ut etiam catur.

alο contra, quod antepenultimam productam habet hac ex parte emendatio multum probabilitatis nancis

lovis Dodonaei oraculum omnium longe antiquissimum et sanctitate summa- que divinationis auctoritate prae ceteris insigne cum multa alia rerum sacrarum in- stituta habuisse tum lebetibus sive pelvibus aencis circumdatum fuisse constat De-

monis apud Suidam v. AMoυναάον eνeo aliorumque certis testimoniis. Erant