singulis locis illustrandis ea, qua par est, diligentia interpretis provinciam admini- stravit, cum et nimis multa fragmenta, veluti omnino desperata essent, aut nullis aut infirmioribus coniecturis tentaret et in aliis neque emendationum suarum neque poetae mentem accurate explicaret ideoque sententiarum argumento minus bene consuleret, ita ut multis in locis veram csse interpretationem uberius probandum esse videatur***). Neque tamen de hoc editore tantum mihi assumo, ut in poeta nostro interpretando nihil boni ab eo profectum esse contendam, immo vero gau- deo me communem quendam socium nactum esse in iis literarum studiis, quae a viris eruditissimis, dum philologia exculta est, nunquam quidem prorsus neglecta, sed nunquam maiori assiduitate et acriori diligentia investigata sunt, quam nuperri- mis hisce temporibus, cum in extenso illo philologiae campo nullum dumtaxat locum feraciorem esse, nullum fere nberiorem, quam comoediam Graecorum, cognitum esset, cuius optimos fructus iam in egregiis commentationihus clarissimi Suvernii, Meinekii, aliorum percepimus, et ex codem fundo largiorem etiam messem nos ac- cepturos esse speramus. Quae cum ita sint ego lactatus sum, quod mihi liceret de diſfcilioribus quibusdam locis Cratini sententiam meam proſiteri, non quidem ac si omnes tenebras opera mea discussissem, sed ut partim ingenium qualecunque meum in fragmenta salebris impeditiora converterem, partim aliis doctioribus ansam of- ferrem de iisdem quaestionibus uberius et accuratius disscrendi. Ego, si nonnulla secus quam oporteat disputata esse viri docti censuerint et coniccturarum mearum publice rationem habere non dedignentur, ut eo quo decet humanitatis ct veritatis

studio mentem suam declarent, vchementer exopto.

. 2 Scholiasta ad Thucyd. VIII. c. 83. Eridoεονrat dg„„) ro dnd†εορριν οσꝓων(forte 6 αςκε) Snl roν J7Hοινιμεέ αά σeσωμρρινᷣ ταττν o mσναςτο οrue Koariyoc»

XæXIOGνει(scr. Xæ⁶μιυοσσ*, 1νον r*ſνεαμυωνοσmmO dοςςστουσα επμισςερει ⁶υeνκν εοrs dνροοοσν

I. Vocem dozue Runkelius p. 28. perperam retulit in Cleobulinas Cratini; aliud suadent verba Harpocrationis v. 10τ οο⁸.

III. Locum Scholiastae ad Aristophk. Vesp. v. 351. falso intelligit Runkelius P. 97, quod vocem Gασρσ a Cratino usurpatam existimat. Scholiastue verba sole clariora sunt: Kocrtvos d αςοσννκα φαꝶ⁶ τυν σςεον. Est igitur uνοιινςᷣχα vocabulum Cratineum.

iudici ime i 1 iter. Halens. ***) Hoc indicium meum nuperrime inveni probatum a censore docto in Sched. liter. H

1828. Nro. 149.