per ea,

— 4—

quae collegit, in iustum ordinem adducta disposuit*†), neque denique in

8*)

2⁴ν τ‧ σe κ⁴εμον referri ideoque Geνα pro Gœνμςez legendum esse videatur. Sed statuimus,&2³α ναόα KOαriνος sedd. respondere superioribus ou uνον eεeνακς*⁵5οσο ννς 2α mH◻οdozos, sententiam vero σσOάα α— 0t zιανο ꝙparenthesis loco interiectam esse, ut forma Gνσαᷣ in disputatione de calceis auctoritatem simul naucisceretur. Le-

ctionem HGανπ⁶σ‿zωα tuetur Cephisodori e Trophonio fragmentum, quod post Cratini locum exhibetur et sic digerendum est:

uu— v— GHaMνν(έ⁶α αανν‿ 2εεmeττο σmeαν⁶μυν

2o ois 1d Toud raëνr, nsoruv dεᷣα

vS J, GGTO—ꝗ) εε⁴eερναιν, e Tε0ναφεςασά[ε. Male Falckenburgius TEOEBdrag habet pro 1εοι△ ας ⁴⁴αάς, quod Theopompi loco e Sireni- bus et Aristophanis Lysistrata v. 45. probatur Cfr. Schol. ad Aristoph. Lysistr. I. c. Vulgo legitur xe post dæ⁶ααet in v. 3. 980dmctvc contra metrum Sunt versus iambici.

II. In fraßmentis e Nemesi Cratini colligendis a Runkelio omissus est locus annud Priscianum p. 91, quem laudat Spengelius ad Varronem. de ling. lat. p. 625. sd. Ko- T10S Ey NeHεσαειι 1T9'νσασεεεον ενν νρνέ III. Omissus est ex incerta fabula Cratini locus servatus apud Aelium Aristidem Tom. II. p. 19. ed. Sam. Iebh.(ed. Canter. T. III. P. 33.) To ody; d ddur⁴αμενασρης—Q—ησετα τ⁴ EMIVidꝝ

i Koœuνοs Ut numerus iambicus conseryetur, vocem, quae vulgo post desyfory legitur, secundo loco ponendam esse cxistimavi, Praccuntibus quibusdam Aristidis interpretibus. Versus itaque perbonus erit, si modo contractio sive synizesis in primo pede admittatur. Idem locus laudatur apud eundem Aristidem T. II. p. 129.(ed. Canter. T. III. Photii Bibliotheca ab Imm. Bekkero edita(AoOστεεον τπνοοσςσ IId οed 10„%ο) p. 424.

a. 27, et ibid. p. 411. b. 25. Ex his locis patet Cratini verba dicta esse in Periclem, in cuius magniloquentia diiudicanda nonnihil

D. 214.) et in

veritati ex arte acerbitatis adspersit audax Poeta. Locos huius argumenti collegi in dissertatione de Cratino et Eupolide p. 40. seq. et p. 93. seqq.

III. Addendus est locus Cratini apud Schol, ad Aristoph. Eq. 790. pvrοονς] dvrs 100, v cεοεςα τα ναρααs zc* greνονς τσιοσ. KOœ‿rrnog 04 rœi, riα πʒc? v τεννν

m pvdoο? a Cratino esse usurpatam. V. dHιιό. 008 yfGο,*σ. Kœriνog.

xœτ⁴‿συασν εντμ α'αμααναον. Inde eſſicitur voce V. Desideratur locus Cratini apud Hesychium Loctionem vulgatam diQ emendavit Kusterus. II. Versus tres e Chironibus servati ab Aelio Aristide T. II.

es e P. 386. ed. Iebb. quos infra Cratino vindicabimus, non erant omittendi Runkelio.

I. Quam Suidas e Cratini Seriphiis diserte laudat vocem dοονl, eam sine ulla causa

retulit inter eas voces, quae e fabulis incertis depromtae sunt. Cfr. Runkel. p. 92.