Quam duobus abhinc annis in dissertatione de Cratino et Eupolide promisi huius utriusque poetae fragmentorum integram collectionem cur nondum publice propo- sucrim et iam ne in posterum quidem proponere constituerim, eius rei causam ne- que in officii mei intermissione viros doctos quaesituros esse spero, cuius quidem officii, quoad ego vivam, nulla unquam oblivio me capiet, neque in diminuto quo- dam horum studiorum amore, qui quotidie miriſice etiam augetur, sed in consilio unius ciusque doctissimi viri et de Graecorum comoedia optime meriti, Augusti Meinekii, qui comicorum Graccorum fragmenta in corpus redacta se editurum esse, ca, qua solet, singulari humanitate privatis literis me fecit certiorem, neque tamen ut meum consilium abiicerem suasit sed ut susceptum persequerer et absolverem. Qua in re etsi viri clarissimi incredibilem erga me voluntatem atque benevolentiam cognitam et perspectam haberem, tamen, si vel acta agere vel opus quoddam ab aliis iisque doctioribus multo pracclarius Drevi peragendum praeripere constituissem, vanam quandam gloriolam captasse mihi vidcrer. taque velim unusquisque ita sibi persuadeat, me sententiam meam omnino non aggregasse ad voluntatem cius viri, qui nuperrime utriusque Cratini edilionem proposuit, M. Runkelii Lipsiensis, quippe qui neque universa fragmenta collectione sua complexus est*), neque sem-

8) Ego cum inter Runkelii et meam collectionem examen instituissem, haec fragmenta Cra- tini praccipue desideravi. I. Pollux VII, 86. T0 d³½ Gαme⁶νιον οι ⁴μμονον IICveννσ ˙s stonæs œ* οσοστσσ (II, c. 91.), Soneo 2²εαε τι ⁶ἀ̈ν⁴⁶εέορν ELνmπoite er XOu p6yrε αάα σmeεα⁴οeφά drave ot 0 —„.. XO⁴εαμο⁵, d2d αν QKoriνs N⁴οιeς Gοανννιν Tuενυνι. ineki 1 3 1 andro in ei m comici fragmenta referr Meincbius, cum Pollucis testimonium de Menandro in eiusde i fragm et,

locum nostrum hoc modo scribit: 10 t Gαe⁹⁵⁴ιοω utatio nulla librorum auctoritate nititur er Cratini sententiam ita

0Odu ννεένασνσοοο tOννν νν

x ◻⁵οωos, quae m ium A*1& uι Koazrwog sedq. ad praecedentia 6σmOα⁹

1

in dubitationem vocat, ut testimon