21

—

Nonnulla graecarum poetriarum fragmenta. Sappho ad Venerem.

Aurea regnans Venus alma sede, Dulcium fraudum dea docta, pelle, Obsecro, moestos, Jove nata, luctus, Pelle dolores! Huc ades, quaeso, fidium canoro Si vocata unquam sonitu mearum Aetheris linquens nitidi adfuisti Tecta paterna, Eminens curru celeri, per auras Hurm volans traxit levium caterva asserum pennis strepitus acutos Ingeminantum. Vix humum currus tetigit volucris, Dulce cum ridens, quibus aegra curis Te vocarem ad me, facie rogasti Non peritura, „Quid petis demens animo? Flagrantis „en tibi adstrictum cupis igne dulci „Uri amoris? Num quis homo proterus „Laedere te vult? „Qui fugit nuno te, cito te sequetur; „Oui tua abjecit, dabit ipse dona, „Ouique te sprevit, cito deperibit „Vel prohibentem!—“ Me juves et nunc, rabidasque amantis Leniens curas, mihi, quae calenti Pectore exopto, tribuas! Patrona Sis mihi constans!

Antipatri Epitaphium Sapphus. (Anth. gr. VII, 15.)

Illa ego femineum vici genus inclyta Sappho Voce, viros quantum Maconides superat.—