— 33—

ambrosios libat coelesti nectare rores, stellifero teneri qui cecidere polo;

hos legit, his alitur mediis in ordoribus ales, donec maturam proferat effigiem.

IV.

115. Ast ubi primaeva coepit florere juventa, evolat ad patrias jam reditura domos. Ante tamen proprio quidquid de corpore restat, ossaque vel cineres exuviasque suas, unguine balsameo myrrhaque et thure soluto 120. condit et in formam conglobat ore pio, quam pedibus gestans contendit solis ad ortus inque ara residens ponit in aede sacra. Mirandam sese praestat praebetque videnti: tantus avi decor est, tantus abundat honor. 125. Principio color est qualis sub sidere coeli, mitia quem croceum Punica grana legunt, qualis inest foliis quae fert agreste papaver, quam pandit vestes Flora rubente solo: hoc humeri pectusque decens velamine fulgent, 130. hoc caput, hoc cervix summaque terga nitent; caudaque porrigitur fulvo distento metallo, in cujus maculis purpura mista rubet. Clarum inter pennas insigne est desuper, Iris pingere ceu nubem desuper alta solet; 135. albicat insignis misto viridante smaragdo et puro cornu gemmea cuspis hiat.

Ingentes oculi: credas geminos hyacinthos, 3