Aufsatz 
Der Vogel Phönix : ein angelsächsisches Gedicht / stabreimend übers. von C. W. M. Grein
Entstehung
Einzelbild herunterladen

31

quorum de medio lucida flamma micat. Aequatur toto capiti radiata corona, 140. Phoebei referens verticis alta decus. Crura tegunt sqamae flavo distincta metallo, ast ungues roseus pingit honore color. Effigies inter pavonis mista figuram cernitur et pictam Phasidis inter avem. 145. Magnitiem, terris Arabum quae gignitur ales, vix aequare potest, seu fera seu sit avis: non tamen est tarda, ut volucres, quae corpore magno incessus pigros per grave pondus habent, sed levis et velox, regali plena decore, 150. talis in aspectu se exhibet usque hominum. Convenit Aegyptus tanti ad miracula visus et raram volucrem turba salutat ovans. Protinus inscalpunt sacrato in marmore formam et signant titulo remque diemque novo. 155. Contrahit in coetum sese genus omne volantum, nec praedae memor est ulla nec ulla melus. Alituum stipata choro volat illa per altum turbaque prosequitur munere laeta pio.

V.

Sed postquam puri pervenit ad aetheris auras, 160. mox redit ista, suis conditar illa locis. At fortunatae sortis filique volucrem! cui de se nasci praestitit ipse deus. Femima vel mas haec, sen neutrum, seu sit utrumque, felix quae Veneris foedera nulla colit.