42—
magnam et novam signiſicationem sermoni adqdunt, ita et locutio de qua agimus, infert continuationem quandam actionis quae exprimitur, perseverantiam et moram.
Institutio grammatica Gallorum tacet de gerundio, cujus partes inſinitivus ut apud Graecos agit. I7900 70 mνεανν pour boire. Secunda persona verbi uut, soré, poet. ers eidem personae verbi substantivi Gallorum, vous estes, vous etes causam orignis praebuisse videtur; et in duali Jroy vel 7ον, èroy vel èorov, et in plural. dor. Jues vi- des vestigia gallicarum formarum: aAous eslions, nous élions et nous fümes.
Praesens verbi ui saepius futurum udlcat. et Galli etiam praesenti ſe m'en- vais utuntur, futurum spectantes. 3
In iis verbis in quorum praeseuti 7 geminatur, non manet et in caeteris omni- bus eorum temporibus geminatum. Pronuntiant et scribunt enim Galli Pappelle et Sappellerai, sed ſappelois et j'ai appelé. Videnthr in his practeritis idem facere, quod Graeci in futuris et aoristis verborum 73.
Nota H. Stephani. Ellipsis in quibusdam futuris ei similis est quae in qui- busdam graecis verbis spectatur. Dicel enim poetae Gallorum ſammeraé, facta syncope, pro Sameneras, itidemque Je dorrai pro: je donuera. Quidam tamen hic pro r ponunt ur, scribentes donrai, sed malim litteram post syncopen geminari, ut fit in graeca lingua in 2.αeε*dænece, syncopen itidem passis. Atque ut haeo sunt poetis peculiaria, ita etiam illa carmini gallico potius quam solutae orationi sunt in usn, praesertim illud donraz sive dorrai. Syncope autem utimur et in craindrat, feindrai.
Vocalis quae corripitur in praesenti quorundam verborum, in praeterito produ- citur. En vestigium augmenti temporalis; et Latini syllabam in praesenti correptam, Producunt in praeterito nonnullorum verborum: moveo, venio etc. Ad verbum dire quod attinet, vocalem longam in praeterito Je dis, ad contractionem aferendam esse censet H. Stephanus, dictum enim olim fuit, je disi, uous divimeg.
Quid, quod ne tmesin quidem a lingua gallica abesse vult II. Stephanus. Au. diamus eum. Las lu dit? Lavez vous dit? In qua interrogatione pronomen ponitur inter verbum et vocabulum quod verbo subservit. Voco autem tmesin illam sejuncti-
onem vocularum as et avez a verbo dit. Cui similis videri possit ea qua in nerrou⁵ ode cint vel memoumuche ei vel 6, aliquis inter parti wi et verbum sul ivum pro- nomen inter, poneret, dicens ex. gr. e³ο⁴ εꝓ Iterouενα⁸ε, vel el ou memouaxahg sicuti rodro vel aliud huj di pr interjici vid quum dicitur, d roöro merou-ucde, vel ruετοιταο τουιτ0 elut. Sio etiam latine: sum ego, loguulus vel potius loquutus ego sum, sum hoc loquulus, loguutus hoc sum.
Magna quaestio de aoristo habita est. H. Stephanus et hoc tempus quin Gal- lis vindicaret nullus dubitaverat, idque praeterito indefinito, quod dicitur, respondere susceperat. Postea, autem, ut Par erat, sententiam mutavit.