Aufsatz 
De Gallici sermonis com Graeco convenientia / [Jean Jacques] Arlaud
Entstehung
Einzelbild herunterladen

lerius dixisse. Sed mirum hoc potius est, idem vulgus vicissim in aliis vocabulis r pro s sonare, velut in courin, rairon, suiron. In illo autem satron pro sazvon, vide- tur contingere, ut lingua errans verum dicat. Nam cum nostra voce suison sive suiron graecam acνιι⁶ε, uuν repraesentare velimus, quod certe Latini tam apto vocabulo fa- cere non possunt, illi aιε⁶υν vieinius esse sairon quam sawvon, fatendum est. Jam vero et in nomine carudue vulgi iοοοα‿ dμακσ⁴ᷣmνοοσνσα‿ τ⁴σ⁷εα sen 26 3906 Acyεr, nam ca- vadue, quo utuntur qui e vulgo non sunt, nequaquam tam bene cum veteri appellatio- ne, quam illud alterum consentit. I. 2

2, 0, 0, O, E et r inter se permutantur. Adjicitur os οσαάοσι, g GApo, ueo- do, ouοεα, lites, Slites, locus, slocus, ex si, elat sum, éusgos sombre.

7, d,*, 2, 6, G inter se permutantur; snepius additur, m6 ⁄uo?, mr67euog, aumo, wbarc, rümco, rbareo, dmilda tante, arere tarir. T in o vertunt Galli praecedente alio r, larron ex latro, pourri ex putris, pierre ex petra, nourrir ex nutrire. Hano reduplicationem elementi g et omni Acoles adamnrunt, illis enim tri- buitur G0εεααρσ omeòO pro G0εlòα, oneioc, aeaderrög, doyeyre pro ad³αοεαν⁶⁸ε, 29, nec non νro Pro 2elvaro. Conf. etiam adπεοσιν, dHSchey, quod Doribus a quibus- dam adseribitur. 3 4

T locum litterae 1 occupat; d-αuονν, adavdby, dau-, adnc, alter, aulre, Alwernia, Auvergne. G, 6, met» inter se permutantur. Bquyes ſet prisci Romani Bruges Quinlil. I, 4, 15.] Biemnos, Beoeyben pro Douyeg, Gilimmos et Gegeylun. X et« confunduntur; X⁴Hοαιςα, Xανεοοαι, charesse, caresse, conf. tamen xa‿

1⁴α⁵mσέιέμο.. 8 De Verbo. Verborum quae in grammatica gallica dicuntur auxiliaria, mani- festa deprehendis vestigia. Eut, ut silentio praeteream 3 pers. plur. Perfecti et Plus- quamperfeoti Pass, et Perf. Pass. Conjunct. et Optat., ponitur cum participiis omnium verborum. II, e, 873 rerlwéres eluéy pro rerl**duν, rérlcανενν. Herod. I, 57 Jocy keyres pro féoœe Sophocl. Philoct. 1219. orelgcoy&ν*..

4 Et verbum Bo saepius participio activo alius verbi adjungitur; dαυσαναααοασς α, Oed. Col. 1135. oriocs reis, Oed. T. 699. ercνονσν ε⁵μ, Electr. 580 Ed. Herm. 590 Br. dr*εμ‿ςοασσς ⁵⅔ Antig. 77.⁄ε meOdvae, Aiax. 21. E solo Sophocle vel triginta loco proferri possunt. Herod. Erat. 42. émerçéiyyresOεν. Demosth. contr. Lept. u*⁷a Hodou Stel. Plat. Phaedr. 257, c. rbν 16 ,νꝗ oo mdhcι αἀ‿ο*b. Tirones tameu mo- nitos volo, caveant ne credant Scriptores promiscue atque temere hoc loquendi genere uti. Sieuti plurima leguntur, qune orationi inserta prima fronte supervacanea viden- tur, vel ad ornatum et numerum augendum adldita, diligentius excussa autem vim