— 5

sche, lasche, fasche, tasche. Quin etiam, quod diligenter animadvertend I' quae male pronunciata eadem videntur, recte pronunciata i. e. ita ut vel productio vel correptio datur, valde significatione differunt. Tache macula, tasche, täche pen- sum, tächer conor, paste, paâte et pate, hodie patle. E longum respondet" et e breve Graecorum e. Sed, ut dicit Quintilianus IX, 4: et longis longiores et brevibus sunt breviores syllabae, Galli diligentissime distin- guunt inter é, à, é et e. Antiquitas e geminabat in syllaba longa; aiseement, ecx- pr I, sépar t. Teneant tirones, syllabam quae e femininum praecedit ex- tendi, nimirum ad p d quentis brevi; coste, côte, fosse, marche etc., at quae e masculinum antecedit potius corripi; fossé, marché etc. ²*) 3 O litteram superiore tempore germinarunt ad indicandam Produeticnem ex. rõble, rõle, et graecum ex duobus parvis conflatum, esse imitatos, non inepte dixe- ris. Indicabatur etiam o longom per sequens s ut cosfe, cotc, hoste, hote, vel per diph- thongum au; ex. haute, faute; qui sonus o valde differt ab o in colte, motlte, holte. Caeternm diphthongus au affinitatem aliquam habet cum au Graecorum; dicunt enim εα et dAœε, roνα et 10Qι qui factum est ut et Latini scriberent caudea et codeæ, plaustrum et plostrum, Galli aurage et orage, et aurum in rus- ticorum ore sonaret orum. Quid, quod et sonum litterae a quodammodo referebat, cum Aeoles dicerent orçéroe pro orodros, dyco pro dνω. Et in lingua gallica saepius in uno vocabnlo a et o concurrunt, ut in Laon, faon paon quod hodie pronunciatur Lan, fan, pan. Ramus autem docet nos tempore suo nonnullos o longum per dol re- praesentasse, imitatos forsitan Graecos qui contrahunt o, œ et oc in w.

T in praesentibus verborum corripitur, in perfectis autem et subjunctivis pro- ducitur. II dit, afin qu'il dit, gémit et gémil, olim gémist. Quin etiam eadem manente scriptura, mutatur tamen quantitas, paulo enim longior est sonus in prie, cum diicis subjunctivo modo afin, que je le Prie. Quin etiam illud, quod ad litteram e annotatum, hanc cum femininum habet sonum, producere praecedentem, vicissimque corripere tum eam quae antecedit, cum masculus est ejus sonus: locum habere hie quoque intelliges, si attentus sis bene pronuntiantium auditor, siquidem litteram? corripientes audies in prié Prier, at in je Prae potius producentes.

*

*) Quam observationem I. Stephani in opusculo cui titulus: IIypomneses de lingua gal- lica, vel patris ejus R. Stephani in Grammatica gallica, vel Theod. Bezae in libello qui inscri- bitur: de francicae linguae recta pronunciatione, recurrentem invenies in tractatu: de la prosedie fran- coise, auctore Oliveto. Scribebam haec discruciatus ischiadis doloribus, oculis inunctis et sponte illacrimantibus, lectuloque affixus, adeo ut loci di ad expr dos et evolvendos libros, quo- rum copia caeterum non adest, voluntas mihi quidem, sed non facultas fuerit. Et memoria jam tardior vacillat. Coactus ad excerpta coll et ad ios confugi, plurimaque mihi suppeditarunt quidem, unde autem ea hauserim plane sum nescius.