tae laudem conspici nescius ex Aeschylea p viros, P et M. ex sua dextros callidosq litopl et Th prodiisse praedicat**). Sed maxime riglenlun est, quod de tragoedia tumente antea, sibi emendata, ad commodiorem formam redacta, graci- liore reddita tradit“); sese enim iactat omnes dicendi artes aperuisse*²) ornatumque orationis verum

dhibuisse summa non ltionis modo gratia, sed etiam iucunditatis; sese subtiles argutias et philo- sophas disputationes**)— idque hominibus noTnam Summoper Mcebat)— in saoeclam antea nihil nisi vim indomitam et verba Lycab g. 1 in-

hvl Sonhocles

tulisse. Namque etsi nec A ylus nec Sop 2 Pphia alieni essent, p pta tamen non ex schola, sed e philosophia ad vulgarem popularemque sensum accommodata, quae ex multo rerum usu et interiore generis humani ingeniique cognitione hausta vim suam in omnem rerum conditionem exserit, petebant. Itaque et ob hanc rem(v. 819. 954. 1082.) et propter sententias frequentius quam par erat propositas nec raro rerum pondera frangentes acerbe notatur. Unde Quinctil. X. 1. 68. dici- tur sententiis densus et in iis, quae a sapientibus tradita sunt, paene ipsis par. Sententias enim, dum rem contineant nec copia redundent, quis utiles esse neget? Feriunt animum et uno ictu frequenter

impellunt et ipsa brevitate magis haerent et delectatione persuadent, oratio vero quasi luminibus stel- lulisque distincta saepe arguta et brevi sententia egregie, effulget: at ab Euripide ad taedium usque congestae et argutiis refertae nec nisi artis doctrinaeq dae caussa q. recentis la- sciviac flosculi allatae tragoediae dignit non adif, sed ita ut saepius rhet

ad forum declamantem quam tragicam personam loqui crederes. Namque, quod Quinctil. x. 1. 68. ait, is, ut in sermone(quod ipsum reprehendunt, quibus gravitas et cothurnus et sonus Sophoclis videtur esse sublimior) magis accedit oratorio generi et dicendo ac respondendo cuilibet eorum, qui fuerunt in foro diserti, comparandus. Neque minus sugillatur, ubi sese animi voluntatem et sensus promere contentum arcessiti et elaborati nihil requirentem omnes personas eodem loquendi genere sponte fuso,

quale usurpari soleat in quotidiani ib utentes, popularis sui studü lucul ut opinatur, testimonium*¹), induxisse et res vulgares neque extra consuetudinem et communem usum sitas nec in- credibiles repraesentasse neque horribilibus pecti et descriptionibus in terrorem audi con-

iecisse gloriatur.“*) Quapropter Aeschyli, qui sibi cum homine tam indigno in arenam descendendum

¹³) v. 694. E. yvchoes e zoνς zoντou ve adεον ετxτeοονs ‿νρꝓ‿ς. voντον fesy 03“„ cooiouos, Meyalverös 9˙6 MGvig, 1

TOAoyz, 5*0! 48 Khogs, xe ad Onoaueén 5 xoualds. v. 939 sqp. Er. 272 de zdOsiaou n rsxen Aed0 dos 20 eOdro» eud dn 9 xc 6 Muuc Toxνα Gσν ediruro adr*ν νσ Sαοος ageo eruadioi zdœν τeudoς εμυννοες τν rεντdol Xu10 d*dονε σeτινκννεμέασν ⁶μed S 11ν dννιοιν. ¹s) cf. Krüg. praef. ad Dionys. listoriogr. p. XXVIII. s9g. Longin, de subl. c. 15. 30) v. 773. cf. Plat. de rep. III. p. 405. C. ¹⁰) v. 771 sdg. **) v. 952. dS Oοασσςν νdoο aννν Ʒ6. ¹3) v. 971 sgg. EF. xoαēνταια ◻νέ̈ννιιmꝙe⁸⁸—†σονιeν rourο⁶ν elννννσα.ν 10yε⁶.μιον ενεες—h 6ν ad x&?», dr Jd 089

—₰