— 9—

et Morsimum tragicum, qui ne tertias quidem attigit, R chorum poetas pro- cul dubio significantem“*) vel a Baccho falsis de arte poetica opinionibus vexato exagitari omnique poena dignos existimari doceret. Ma igitur, propter quae Ruripides vituperatur, cui et ipsi multa vir- tus aderat— neque enim cum tarqditatis natura damnavit, sed dicendi mutavit genus et ultra sibi quam oportebat indulsit, ac sunt sane permulti loci in eius carminibus, qui exquisito et poetico cultu eni- tescant— ea igitur in duas partes bene dispertiuntur, quibus quam et arti tragicae et reipublicae la- bem ac perniciem intulerit proponitur; quamquam caput utrumque arctissime coniunctum est. Ubi sa- pienter ut si quid aliud certamen illud a d Nlle ita Watſlitan est, ut Euripides, qui ut eximiis virtuti- bus elucet sic saepe tota e, goedi infra digni humilib

scenis singulisque verbis laborat, Aeschylo in quibus nullus non solum vituperandi locus sed vel summa laus inest vitio vertat, sibi tamquam laudabilia vindicet, propter quae vel summopere castigan- dus videatur. Inhaeret pro suo ingenio rebus minutissimis ita(1153), ut vel Bacchus, cius amicus, Aeschylum propter rei indignitatem silere iubeat v. 1132. 1133.

Aicxνε rαοαυ⁵ cον πνπέν*ꝗy el 1u0

71008 101 Gcr. x0700p cf. Eur. Hel. 774.) 1 Hʃεεοιι ↄ‿σοσορεεεαοσ*ρves. atque rerum sublimium non capax(1056 sqq. 1284 sqd.) Niobae et Achillis augustum sddentium, quo

Aeschylus intimam artis tragicae iti prodiderat*³), quasi tragoedia indig. ab eaque alie-

num(v. 833. 912.) arguit; quamquam vel Bacchus sese illo silentio magis quam quae tunc essent argutiis delectari professus est v. 916. 917. 6„G d" Ʒεααοον τ⁹ ανπνπm aut ε τοοννν τeoσαειν 0% rrονηꝙʒ‿ ‚Oy 0f Aaodvres. Jam quod nimia sit heroum ab Aeschylo repraesentatorum magnitudo et atrocitas**) in illo nativo robore ac sublimi dicendi genere a sophistarum levissimis argutiis alieno“*) veram tragis

poe-

Phat, de rephl. V. p. 424. C.„Odεαμ⁵Qιον ν⁴ο eνποnνre ονdi oöον εέevν 1οοεναeν τανmντυνν τν Huεyi- Grον dς ghi re Aäuc» aah SyG eer90-tci.“« Unde vel clarissime patet cur civitatum rectores et quibuscumque pa- triae salus et antiqui mores cordi erant musicorum modorum mutationi quam maxime semper obnisi sint. Qua re quae de Timotheo musico propter auctum lyrae chordarum numerum Sparta pulso narratio fertur fide satis digna est. cf. Casaub, ad Athen. IV. p. 611. ed. Schweigh. Bocth. de mus. I. 1. J. Gronov. thes. V pracf. Chisb. Antiquitt. Asiatt. p. 129. Cinesiam etiam Pherecrates exagitavit in fragmento, auod est ap. Plut, de mus. P. 1141 E. et 1142. ed. Francof. T. V. p. 668 scd. Wtt. Vol. XIV. p. 236. Hutt. cf. Hanov. Exercitt. critt. I. p. 48.

3²) Errant qui tragicos Poetas sugillari censentz ineptius est, id quod Thierschius(D. VII) focit, Euripidem Rana- rum coryphaeum existimare propter vv. 216. 234. 245. ubi certissima Anthesteriorum mentio inüicitur: de tragoediis autem eeseiſen testis diehus actis nihil constat, quum vel de comocdiis res incerta obscuraque sit. cf. Hanov. Exercitt. critt. I. p. 75

8 Plin. N. IHI. 35. 15.

consumsisset, patris ipsius vultum velavit, quem digne non poterat ostendere. Cic. orat. 22. 74. Quodsi poeta fugit ut mai-

imanthes cum moestos pinxisset omnes, praecipue patruum, et tristitiae omnem imaginem

mum vitium, qui peccat etiam cum probam orationem affingit improbo, stultove insipientis: si denique pictor ille vidit, cum im- molanda Iphigenia tristis Calchas esset, mocstior Ulysses, moereret Menelaus, obvolvendum caput Agamemnonis esse, quoniam summum illum luctum penicillo non posset imitari—. Val. Max. VIII. 11. ¹³) v. 836. EI. G„ rodονᷣ*α dν⁴ακενμασαι ντπέ d d„9mον 2/„010m0iG. ²²) v. 901. 70„„ LEdouridävl doreio 2 Aeuu aad τεοαοσννσmν⁸όσνσσ 10„—(A1x*40) à- roĩs Aöyοαιν ε&μιασννσ Guoονπκε⁶εeν τd λαενοαd–ε επιιν

4