——

acumine ingenii perspicientis ammum tam acerbo dolore perfudit, ut cives de perversa agendi ratione et ira, qua abriperentur, cum alüs locis multis, tum canticis, quibus vel eo, quod ab initiatis sanctis- que hominibus recitabantur, non minima gravitas addel egregie is 9. d(v. 354- 69; 416- 430; 647-737.). Neque illa fabulae pars(v. 170 sdd.), ubi Bacchus mortuum, qui eo ipso tempore efferebatur, ad sarcinas ferendas conducturus propter minorem, quam spondebat, mercedem ab homine atroci et inurbano repulsam tulit, sine interiore et ad ipsam rempublicam spectante signi-

ficatione est. Quod enim Bacchus hominem mortuum et unranum, qui ipse ferendus est, conductu-

f

rus proponitur, mortuus vero, etsi ad illud idoneus existimari de-

bet, superbum et contumacem se gerit, eo Atheniensium stultam et caecam, quam in hominibus ne- quam et insipientibus ²*) ponerent, Uducian a Poela elusam esse arbitramur.—

Postquam ita perversa

ratio qü d dari deberet ostendit,

singulos illos populi seductores, quorum erat, ut ipsi tuti securique essent et ex civitatis pernicie suam

peterent*³), remp omni modo turbare(Equitt. 864. sqd.), bene gnarus ea vera esse,

quae docte Antisthenes dixit„xνν εeμsνααα εds des Jraννευ/ ööjvovrae od gaudoue drτ νν

Grον⁶αοσν diᷣeενειαι(Diog. Laert. p. 368. Arist. Eccles. 174, sdq.) acri dicacitate et acerbis di-

g. bli leges imperii compotem

(V. 416 sqq.); Th callidum, qui rebus p ut ipse salvus sit, prudenter

utatur(v. 535 sdd. 965 sqd.)*); Chaerephontem(v. 677.) ³); Cligenem(v. 709.) multosque eius-

dem monetae, quod aiunt, homines.„cf. v. 1504. Perstringit hominum fatuorum stultorumque multitu- dinem v. 1003.

cteris carpit, ut A i p. i et contra reip

— al* raAideναον TOdνει Gνονταυενε τοιν⁷ dν elolv. p quo respubliW d iudicandi studium v. 1466. 8d, nan 6 e π καάτσmeσνεε ⁵εινοο.

dicendi elegantiam et artem dialecticam potius quam fortitudinem magni factam v. 1109 sqd. 52 sdg., animos civium ventis aurisque mutabiliores nec sibi satis constantes v. 1425.

7r09T 1ν εναααοιι ι‧ Soνlercr d' Sew. Cuius pestis rempublicam in dies magis invadentis latiusque semper manantis o quum non mini- mos auctores recentissimos poetas ac prae cacteris Euripidem propter summam qua floreret Wdese

intellexissét esse, id potissimum in Ruripide vituperando, in Aeschylo laudibus celebrando spe it, ut ille quantopere reipublicae, ubi non gradu sed praecipiti cursu a virtute descitum, ad vitia transcur- sum, saluti officeret, hic quam laetissime eam iuvaret, civibus apertissime proponeret. Videbat enim exstinctis genuinis poetis quam in paucis spes, quanto in paucioribus facultas, quam in multis esset impudentia atque audacia. Vt vero poetas praeter Euripidem plane contemnendos doceret, artiſicio

poetae ingenio dignissimo rem ita instituit, ut Cinesiam, veterum musicorum modorum corruptorem**)

Timotheo et Iphicrati Charetis nequissimi et turbulentissimi hominis auctoritate imperium abrogarunt, cf. Wess. ad Diod. XVI. 21. Meier de bonn. damnatt. p. 196.

²) Ls. œrd A2u*iοον 2. Tom. I. p. 293. 45. B.*(02) rgO rd gercoν aτνν ναↄe Soudeu- G.ε³ενꝙοιmreoh T duueréοσν σνάροοοοοσν.

*s) cl. LFs. I. I. P. 355. B. ενε ονeςει τνσοοσνοςσ. cf. Lys. contra Eratosth. V. p. 417. R. 428. 429. Thuc. VIII. 89. sog. 2⁰) cf. Ruhnk. hist. crit. oratt. Gr. p. 12. ed. Frotsch. ³²) Zlagnam in hominum animos musicae artis eiusque modorum vin esse veteres homines bene perspexernnt, ut